Jeannou Lacaze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeannou Lacaze
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1924
Huế
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 2005
Paryż
Zawód, zajęcie wojskowy, polityk

Jeannou Lacaze (ur. 11 lutego 1924 w Huế, zm. 1 sierpnia 2005[1] w Paryżu) – francuski wojskowy i polityk, generał armii, w latach 1981–1985 szef Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych, eurodeputowany III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Indochinach Francuskich w rodzinie urzędnika kolonialnego. Działał w ruchu oporu w okresie II wojny światowej[2]. Absolwent szkoły średniej w Bordeaux, a następnie francuskich szkół wojskowych, w tym École spéciale militaire de Saint-Cyr i École supérieure de guerre. Studiował również na Sorbonie oraz w instytutach wojskowych CHEM oraz IHEDN[3].

Służył początkowo w Legii Cudzoziemskiej[3]. Był żołnierzem w Indochinach Francuskich, gdzie został poważnie ranny w 1948, a także w Algierii i Maroku[2]. Otrzymywał kolejne stopnie oficerskie, pułkownikiem został w 1968. Następnie nominowany kolejno na trzy pierwsze stopnie generalskie (1974, 1977, 1979)[3]. Od 1968 był dowódcą 2 Cudzoziemskiego Pułku Powietrznodesantowego[3], dowodził nim. m.in. w czasie interwencji francuskiej w Czadzie (1969). Pracował później również w wojskowym wywiadzie i kontrwywiadzie SDECE[2]. W 1977 objął dowództwo 11 Brygady Powietrznodesantowej[3], uczestniczył m.in. w operacji ewakuacji obcokrajowców z miasta Kolwezi w Zairze (1978)[2].

W 1980 został gubernatorem wojskowym Paryża, a w 1981 w randze generała armii szefem Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych. Stanowisko to zajmował do 1985, gdy z uwagi na wiek przeszedł w stan spoczynku[2]. Przez kolejne cztery lata pełnił funkcję specjalnego doradcy ministra obrony do spraw kontaktów z krajami afrykańskimi[3].

W wyborach w 1989 z ramienia koalicji centrystów i gaullistów (z rekomendacji Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów) uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego III kadencji, który wykonywał do 1994[1]. Na początku lat 90. kierował założonym przez siebie ruchem politycznym Union des indépendants. Opublikował książkę Le Président et le champignon[2].

Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Legii Honorowej[3]. Ze względu na swój charakter i małomówność zyskał przydomek „Sphinx”[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-05-13].
  2. a b c d e f g Le général Lacaze, un „Sphinx” énigmatique (fr.). nouvelobs.com, 4 sierpnia 2005. [dostęp 2017-05-14].
  3. a b c d e f g Jeannou Lacaze (fr.). whoswho.fr. [dostęp 2017-05-14].