Jerzy Łukaszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Łukaszewski
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1924
województwo lubelskie
Ambasador RP we Francji
Okres od 1991
do 1996
Poprzednik Ryszard Fijałkowski
Następca Stefan Meller
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa „Bene Merito” Wielki Oficer Orderu Leopolda II (Belgia) Komandor Orderu Leopolda II (Belgia) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN Order Zasługi Republiki Włoskiej III Klasy (1951-2001)

Jerzy Łukaszewski (ur. 21 lipca 1924 w Terebieżowie) – polski i belgijski prawnik, politolog i dyplomata, wieloletni rektor Kolegium Europejskiego, ambasador RP we Francji w latach 1991–1996.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia w zakresie ekonomii i nauk politycznych na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie następnie uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W latach 1957–1959 odbył studia na Uniwersytecie Harvarda jako stypendysta Fundacji Forda.

Od 1951 do 1957 był nauczycielem akademickim na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po zakończeniu studiów w USA w 1959 podjął pracę w biurze Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie. Ze względu na brak autoryzacji jego nominacji przez władze polskie w 1961 był zmuszony odejść ze stanowiska. Zdecydował się pozostać na emigracji.

W 1961 został pracownikiem Kolegium Europejskiego, a dwa lata później profesorem nauk politycznych tamże. W latach 1972–1990 pełnił funkcję rektora Kolegium. Jednocześnie, w latach 1963–1985 był wykładowcą na Wydziale Prawa na Uniwersytecie w Namur.

Od 1991 do 1996 sprawował funkcję Ambasadora RP w Paryżu. W latach 1998–2002 był członkiem Komitetu Integracji Europejskiej. Od 2005 jest członkiem Group of Political Analysis - organu doradczego Przewodniczącego Komisji Europejskiej.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Ze studiów nad imperializmem niemieckim (sprawa misji gen. Limana von Sanders w Turcji), Lublin : Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 1955.
  • Les démocraties populaires après Prague: hégémonie soviétique, nationalisme, intégration régionale?, Bruges: De Tempel 1970.
  • Coudenhove-Kalergi, Lausanne: Centre de Recherches Européennes 1977.
  • Cel: Europa. Dziewięć esejów o budowniczych jedności europejskiej, Warszawa: "Noir sur Blanc" 2002.
  • O Polsce i Europie bez niedomówień, Warszawa: Noir sur Blanc 2006.
  • Unia i Polska w świecie wstrząsów i przemian, Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej : Towarzystwo Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej 2014.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bene Merito: Polacy nagrodzeni w Brukseli. polskieradio.pl, 2012-05-22. [dostęp 2012-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]