Jerzy Żaba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Marek Żaba
profesor nauk geologicznych
Specjalność: nauka o Ziemi
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Doktorat 1980
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 2000
Państwowy Instytut Geologiczny
Profesura 9 września 2013[1]
Uczelnia Uniwersytet Śląski

Jerzy Marek Żaba – profesor nauk geologicznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, kierownik tamtejszej Katedry Geologii Podstawowej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1973 ukończył studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskał w roku 1980 na Uniwersytecie Warszawskim w specjalności mineralogia, petrografia i geochemia, natomiast tytuł doktora habilitowanego w roku 2000 w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie, w specjalności geologia strukturalna[2].

Prowadził badania naukowe w różnych miejscach, między innymi w Czechach (lata 1980, oraz 1982-1985), w Mongolii (rok 1981) oraz w w górach Hoggar (Sahara Centralna) w Algierii (lata 1986-1987). W latach 2001-2005 brał udział w projekcie "Paleozoiczna Akrecja Polski", uczestniczy w badaniach w ramach projektu EUROPROBE: Trans-European Suture Zone i w pracach nad utworzenia w Peru Parku Narodowego Kanion Colca[2].

Jest autorem lub współautorem ponad 100 prac publikowanych, w tym "Ilustrowanej Encyklopedii Skał i Minerałów" oraz przewodnika "Zbieramy minerały i skały. Przewodnik po Dolnym Śląsku"[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Żaba w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b c d Biogram na stronie Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego