Jerzy Żuralski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Maria Żuralski (ur. 28 lutego 1950[1]) – polski prawnik, cywilista, sędzia, podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sędzia Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie. Do czasu przejścia w stan spoczynku pełnił w nim funkcję prezesa. Pracował w zespołach przygotowujących reformę wymiaru sprawiedliwości. Autor wielokrotnie cytowanych publikacji z zakresu prawa cywilnego i ustroju sądownictwa.

W 2000 w sprawie uznania za zmarłego przedwojennego policjanta Leona Małolepszego, zamordowanego przez NKWD 13 kwietnia 1940 w Twerze, wydał orzeczenie, które dało początek innym podobnym rozstrzygnięciom w Polsce i jest uznawane za ważny precedens w toku ustalania prawdy historycznej[2][3].

Wieloletni wiceprezes Zarządu Głównego Zrzeszenia Prawników Polskich, prezes wąbrzeskiego oddziału tego zrzeszenia, a także prezes Koła Prawników PTTK przy zamku w Golubiu-Dobrzyniu[4]. Statutowe zadanie Koła Prawników PTTK w ramach Oddziału PTTK w Golubiu-Dobrzyniu to zrzeszanie przedstawicieli wszystkich zawodów prawniczychsędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, notariuszy i komorników, a także pracowników naukowych, w celu kultywowania tradycji tych zawodów oraz propagowania historii Polski i jej walorów krajobrazowych.

W 2005 pełnił stanowisko wiceministra sprawiedliwości. Prezydent Lech Kaczyński powołał go do pełnienia urzędu Sędziego Okręgowego[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Lista przykładowych publikacji:

  • Czteroszczeblowa struktura organizacyjna. Sądownictwo. Potrzebna systemowa reforma. Rzeczpospolita 1997 nr 280;
  • Nowy model sądownictwa powszechnego. Gazeta Sądowa 1997 nr 9/10 s. 1, 15;
  • Jak daleko do państwa prawa? Gazeta Sądowa 1997 nr 19 s. 1, 16;
  • Nie ma ścisłego związku z podziałem administracyjnym państwa. Założenia reformy sądownictwa. Rzeczpospolita 1999 nr 30;
  • Urząd koronny. Trzecia władza. Twórcy projektu wzięli pod uwagę zadania sądownictwa w XXI wieku. Rzeczpospolita 1999 nr 126;
  • Hrabstwo Hampshire pod polską lupą. [Dot. angielskiego wymiaru sprawiedliwości]. Gazeta Sądowa 1999 nr 6 s. 10-11;
  • Sądzić bezpiecznej. [Dot. naruszeń powagi sądów]. Gazeta Sądowa 2000 nr 7/8 s. 12;
  • Poprawianie historii. [Dot. uznania za zmarłego w czasie działań wojennych w II wojnie światowej]. Gazeta Sądowa 2001 nr 2 s. 18;
  • Historia lubi się powtarzać. Ustawa sędziowska do Trybunału. Rzeczpospolita 2003 nr 14;
  • Bez biegłego ani rusz. Nasz drogi wymiar sprawiedliwości. Rzeczpospolita 2003 nr 79;
  • Czy można sądzić w rozsądnym terminie? Gazeta Sądowa 2003 nr 9/10 s. 4-5;
  • Dzielić, ale z głową. [Dot. podziału warszawskich sądów]. Rzeczpospolita 2003 nr 3;
  • Powinność powiatu lub gminy. Przyszłość obrony z urzędu i pomocy prawnej dla najuboższych. Rzeczpospolita 2003 nr 30;
  • Obniżka czyli podwyżka niektórych opłat. Zalety i wady projektu ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Rzeczpospolita 2003 nr 115;
  • Zamiast asesora sędzia grodzki powoływany przez prezydenta. Rzeczpospolita 2007 nr 266;
  • Sądy 24-godzinne: zreformować czy zlikwidować? Rzeczpospolita 2007 nr 277;
  • Dojeżdżający sędziowie, czyli Temida na rowerze. Rzeczpospolita 2012 nr 70.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monitor Firm
  2. Małolepszy Leon z Płużnicy. [dostęp 2018-06-30].
  3. A. Bartoszewicz, Postępowanie o uznanie za zmarłego i stwierdzenie zgonu, Oficyna 2007, s. 14.
  4. Koło Prawników PTTK przy Zamku Golubskim. [dostęp 2018-06-18].
  5. Prezydent do sędziów: Pamiętajcie, że wasze decyzje są życiowo niezwykle istotne. [dostęp 2018-06-18].