Jerzy Braun (wioślarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wioślarza. Zobacz też: Jerzy Braun pisarz i polityk.
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
srebro Los Angeles 1932 wioślarstwo
dwójki ze sternikiem
brąz Los Angeles 1932 wioślarstwo
czwórki ze sternikiem
Jerzy Braun
ilustracja
podporucznik rezerwy podporucznik rezerwy
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1911
Bydgoszcz
Data i miejsce śmierci 8 marca 1968
Crawley
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (dwukrotnie)

Jerzy Walerian Braun (ur. 13 kwietnia 1911 w Bydgoszczy, zm. 8 marca 1968 w Crawley) – polski wioślarz, dwukrotny medalista olimpijski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Państwowe Gimnazjum Klasyczne w Bydgoszczy. Wioślarstwo zaczął uprawiać w 1927, początkowo w Gimnazjalnym Towarzystwie Wioślarskim "Wisła". W latach 1928-1931 i 1934-1935 startował w barwach Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego, a w latach 1932-1933 i 1936-1939 reprezentował barwy Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. W międzyczasie (1931-1932) odbył w Zambrowie służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy. Począwszy od 1936 mieszkał w Warszawie.

Dwa razy startował w igrzyskach olimpijskich. W Los Angeles 1932 zdobył dwa medale: srebrny w dwójkach ze sternikiem z Januszem Ślązakiem i sternikiem Jerzym Skolimowskim oraz brązowy w czwórkach ze sternikiem ze Ślązakiem, Edwardem Kobylińskim, Stanisławem Urbanem i Skolimowskim. W Berlinie 1936 odpadł w repasażach w dwójkach ze sternikiem (ze Ślązakiem i Skolimowskim).

Cztery razy startował w mistrzostwach Europy. W Bydgoszczy w 1929 zdobył brązowy medal w czwórkach bez sternika, w Paryżu w 1931 odpadł w półfinale wyścigu ósemek, w Budapeszcie w 1933 został wicemistrze Europy w dwójkach ze sternikiem (ze Ślązakiem i Skolimowskim) i odpadł w repasażu w czwórkach ze sternikiem, a w Lucernie w 1934 odpadł w repasażu w czwórkach ze sternikiem. Obok wioślarstwa w latach 30. uprawiał także pływanie i piłkę wodną w klubie "Delfin Warszawa".

Trzynaście razy zdobywał mistrzostwo Polski:

Czterokrotnie był wicemistrzem Polski:

  • czwórki bez sternika (1930)
  • czwórki ze sternikiem (1931)
  • ósemki (1930 i 1931)

Walczył, w stopniu podporucznika rezerwy, w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli, przedostał się na Bliski Wschód i trafił do Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. W składzie Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, a od maja 1942 3 Dywizji Strzelców Karpackich, brał udział w obronie Tobruku oraz bitwie o Monte Cassino, gdzie został dwukrotnie ranny. Dwa razy został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii i w Londynie założył rodzinę. Zmarł 8 marca 1968 w Crawley koło Londynu, gdzie został pochowany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]