Jerzy Brzozowski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Brzozowski
Data i miejsce urodzenia 1899
Kowno
Data i miejsce śmierci 1974
Bruksela
Podsekretarz stanu Prezydium Rady Ministrów
Okres od 21 stycznia 1939
do 1939
Przynależność polityczna Obóz Zjednoczenia Narodowego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Order Gwiazdy Białej II Klasy (Estonia) Kawaler Orderu Gwiazdy Rumunii

Jerzy Brzozowski herbu Korab (ur. 1899, zm. 1974) – polski polityk, urzędnik, dyplomata.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w okresie II Rzeczypospolitej został politykiem. W 1938 został wybrany przez Radę Naczelną Obozu Zjednoczenia Narodowego na członka głównej komisji weryfikacyjnej OZN. Od 1936 pełnił funkcję dyrektora biura prezydialnego Prezesa Rady Ministrów. 21 stycznia 1939 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował Jerzego Brzozowskiego na stanowisko podsekretarza stanu Prezydium Rady Ministrów[1].

Po zakończeniu II wojny światowej w 1946 był założycielem Polskiego Instytutu Naukowego w Brukseli oraz pełnił funkcję ministra pełnomocnego Rządu RP na uchodźstwie na Belgię[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy podsekretarz stanu w Prezydium Rady Ministrów. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 17 z 22 stycznia 1939. 
  2. Marian Kałuski: Polacy pochodzący z Kowna na Litwie. 2012-06-15. [dostęp 2015-06-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]