Jerzy Bukowski (kasztelan)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Bukowski z Bukowa herbu Ossorya (zm. ok. 1757) – łowczy sanocki, kasztelan sanocki (w 1752 do ok. 1757).

Jego matką była Trembecka, a ojciec Bukowski poprzednio poślubił Helenę Leszczyńską. Jego brat Józef był chorążym sanockim, właścicielem Nowotańca.

W 1733 roku był elektorem Stanisława Leszczyńskiego z województwa ruskiego[1]. Był konsyliarzem konfederacji dzikowskiej 1734 roku[2]. Poseł ziemi sanockiej na sejm 1740 roku[3].

Od 1752 do ok. 1757 był kasztelanem sanockim. Zmarł ok. 1757. Za panowania Augusta III Jerzy Bukowski ożenił się z Jadwigą Odrzywolską. Miał trzy córki: Łaszewską – cześnikową sanocką, drugą, która poślubiła Rudzkiego, a trzecia została panną, oraz trzech synów: Antoniego – stolnika sanockiego (1776) i posła (1764), Michała – stolnika i podkomorzego sanockiego, posła, i Franciszka – stolnika sanockiego, posła (1764). Dwaj młodsi synowie w 1764 otrzymali od cesarza Józefa II tytuł hrabiowski austriacki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Bondyra, Reprezentacja sejmowa Rusi Czerwonej w czasach saskich, 2005, ss. 108–109.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 22.
  2. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego w dalszym ciągu Wydawnictwa fundacyi Al. hr. Stadnickiego. Ogłaszane przez Towarzystwo Naukowe we Lwowie. T.23. Lauda sejmikowe wiszeńskie, lwowskie, przemyskie i sanockie 1731-1772, Lwów 1928, s. 123.
  3. Wiesław Bondyra, Reprezentacja sejmowa Rusi Czerwonej w czasach saskich, Lublin 2005, s. 108.