Jerzy Czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Czarny, Karađorđe
Ilustracja
Wizerunek herbu
podpis
Wielki Wojewoda Serbski
Okres od 15 lutego 1804 r.
do 21 września 1813 r
Poprzednik Tytuł utworzony
Następca Miłosz I Obrenowić
Przewodniczący Rady Powstańczej
Okres od 22 stycznia 1811
do października 1813
Dane biograficzne
Dynastia Karadziordziewicz
Data urodzenia 3 listopada 1768
Data i miejsce śmierci 25 lipca 1817
Radovan
Ojciec Petar Jovanović
Małżeństwo Jelena Jovanović

Jerzy Czarny, Karađorđe (cyryl. Карађорђе, wym. [kârad͡ʑoːrd͡ʑe]), właściwie Đorđe Petrović (cyryl. Ђорђе Петровић, wym. [d͡ʑôːrd͡ʑe pětroʋit͡ɕ]) – ur. 3 listopada 1768 w Viševacu, zm. 25 lipca 1817 w Radovanju) – założyciel dynastii Karadziordziewiciów. Przywódca pierwszego antytureckiego powstania serbskiego (1804 – 1813). Od roku 1813, po wkroczeniu wojsk tureckich do Serbii, przebywał w Austrii, a następnie w Rosji. W 1817 roku potajemnie powrócił do Serbii i został zamordowany na polecenie Miłosza Obrenowicia – założyciela rywalizującej o władzę w Serbii dynastii Obrenowiciów. Przydomek Karađorđe nadali mu Turcy, jest to zrost tureckiego słowa kara oznaczającego czarny (zapewne od koloru włosów) i imienia Đorđe.