Jerzy Domiński (1912–1981)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Domiński
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1912
Warszawa
Data śmierci 7 grudnia 1981
Poseł VI kadencji Sejmu PRL
Okres od 19 marca 1972
do 19 marca 1976
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jerzy Domiński (ur. 8 lipca 1912 w Warszawie, zm. 7 grudnia 1981) – polski metalowiec i polityk, poseł na Sejm PRL III, IV, V i VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Mariana i Marii. Uzyskał wykształcenie średnie. Zatrudniony był w zakładach przemysłowych, m.in. w elektrowni. W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, z którą w 1948 przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1949 do 1951 był słuchaczem Centralnej Szkoły Partyjnej. Był kierownikiem Wydziału Organizacyjnego Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Bydgoszczy, a także sekretarzem organizacyjnym w Kielcach. Pełnił też funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego partii w Toruniu (1952) i Grudziądzu (1951–1952 i 1959–1961). W 1954 był przewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy. Zasiadał w KW PZPR. W lipcu i sierpniu 1961 był I sekretarzem Komitetu Powiatowego partii w Grudziądzu.

W 1961, 1965, 1969 i 1972 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Grudziądz. Od III do V kadencji zasiadał w Komisji Przemysłu Lekkiego, Rzemiosła i Spółdzielczości Pracy, następnie w trakcie V i VI kadencji pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Drobnej Wytwórczości, Spółdzielczości Pracy i Rzemiosła. Ponadto w IV kadencji zasiadał w Komisji handlu Wewnętrznego, a w VI w Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]