Jerzy Fiedler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Fiedler
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1925
Stanisławów
Data śmierci 15 lutego 2016
Miejsce spoczynku Cmentarz Junikowo w Poznaniu
Zawód, zajęcie funkcjonariusz straży pożarnej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Armii Krajowej Krzyż Partyzancki Medal za Ofiarność i Odwagę POL Odznaka Honorowa Miasta Poznania BAR.jpg Złoty Znak Związku OSP RP

Jerzy Fiedler (ur. 10 maja 1925 w Stanisławowie, zm. 15 lutego 2016) – polski pułkownik pożarnictwa, komendant wojewódzki Straży Pożarnych w Szczecinie i Poznaniu[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W okresie okupacji niemieckiej działał w ramach polskiej konspiracji niepodległościowej. Od stycznia 1940 roku należał do organizacji Kadra Polski Niepodległej w tym samy roku został również członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Samsonowie. W maju 1943 roku rozpoczął pracę w Miejskiej Ochotniczej Straży Pożarnej w Sandomierzu.

W latach 1945–1950 pracował między innymi ZSP w Skarżysku-Kamiennej, Inspektoracie Pożarnictwa w Trzebnicy oraz w Komendzie Powiatowej Straży Pożarnych w Jeleniej Górze. Od 1950 roku związany był z Wojewódzką Komendą Straży Pożarnych we Wrocławiu. W latach 1956–1964 piastował funkcję komendanta wojewódzkiego Straży Pożarnych w Szczecinie, a następnie w latach 1963–1989 komendanta wojewódzkiego Straży Pożarnych w Poznaniu. Zmarł 15 lutego 2016 roku. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[1].

Wybrane odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]