Jerzy Hołubiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Wiesław Hołubiec (ur. 18 lipca 1932 w Garwolinie, zm. 23 kwietnia 2012[1] w Warszawie[2]) – profesor nauk technicznych o specjalności organizacja i zarządzanie, informatyka oraz energetyka[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej w 1957. Tytuł profesorski w dziedzinie nauk technicznych otrzymał w 1987[3].

Zajmował się takimi zagadnieniami jak analiza systemowa, sztuczna inteligencja, decyzje grupowe, badania operacyjne i historia oświetlenia[3].

W czasie jego pracy naukowej zajmował różnorodne stanowiska w takich instytucjach jak Instytut Badań Systemowych PAN, Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna w Łowiczu, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Wyższa Szkoła Informatyki Stosowanej i Zarządzania[3].

Był kolekcjonerem i ekspertem w dziedzinie historii lamp i świeczników[1].

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Polskie lampy i świeczniki, Ossolineum, 1990

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Żegnamy prof. dr hab. inż. Jerzego W. Hołubca. ibspan.waw.pl, 2012-04-25. [dostęp 2012-04-27].
  2. nekrolog na stronie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (tu data śmierci: 24 kwietnia 2012; dostęp: 30 kwietnia 2012)
  3. a b c d Jerzy Hołubiec w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).