Jerzy Jan Wandalin Mniszech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody wołyńskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jerzy Jan Wandalin Mniszech
Herb
Mniszech
Rodzina Mniszchowie herbu własnego
Data śmierci 1693
Ojciec Franciszek Bernard Mniszech
Matka Barbara Stadnicka
Żona

Anna Chodkiewicz

Dzieci

Józef Mniszech
Leopold Andrzej Mniszech
Jakub Ignacy Mniszech
Katarzyna Ludwika Mniszech
Konstancja Mniszech

Jerzy Jan Wandalin Mniszech herbu własnego (zm. w połowie 1693 roku[1]) – wojewoda wołyński w 1683 roku, starosta sanocki w latach 1661-1691, starosta szczerzecki w 1654 roku, starosta bełski w 1661 roku, starosta dębowiecki w 1661 roku[2], dworzanin królewski, sędzia kapturowy ziemi sanockiej w 1668 roku[3].

Był synem Franciszka Bernarda i Barbary Stadnickiej.

W 1651 zapisał się na Uniwersytet w Padwie. W 1657 wybrano go tam konsyliarzem nacji polskiej. W latach 1665-1666 organizował obronę wewnętrzną ziemi sanockiej z powodu napadów węgierskich i zbójnictwa.

Był marszałkiem sejmików województwa ruskiego w: 1650, 1651, 1659, 1672 roku[4]. Poseł na sejmy w 1664, 1666, 1668, 1669, 1670, 1676.

Był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego z ziemi sanockiej w 1669 roku[5]. W 1672 i 1675 wybierany pułkownikiem pospolitego ruszenia ziemi sanockiej. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa ruskiego w 1674 roku[6]. W 1678 roku został deputatem na Trybunał Główny Koronny. Na wyprawę turecką w 1683 wystawił chorągiew pancerną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 66.
  2. Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 367.
  3. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 21. Lauda sejmikowe. T. 2. Lauda wiszeńskie 1648-1673 r., Lwów 1911, s. 482.
  4. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. T. 20. Lauda sejmikowe. T. 1. Lauda wiszeńskie 1572-1648 r. Lwów: Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego, 1909, s. XXVII.
  5. Svffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, Zgodnie na Naiaśnieyßego Michała Korybvtha, Obranego Krola Polskiego [....] Dnia dziewiętnastego Czerwca, Roku 1669, [b.n.s].
  6. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 154.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]