Jerzy Klocman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Klocman (ur. 5 sierpnia 1873 w Lublinie, zm. 7 października 1937 w Łodzi) – polski inżynier, wiceprezydent Łodzi, polski działacz społeczny i polityczny pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Był synem Jakuba (ur. 10 lutego 1845) i Justyny Lichtenfeld (24 marca 1846 Lublin – 29 lipca 1927 Łódź). Pierwotnie używał imienia Jeremiasz. Po ukończeniu w 1892 r. gimnazjum rządowego męskiego w Łodzi wyjechał na studia na politechnice w Berlinie [1]. Po uzyskaniu dyplomu inżyniera wrócił do Łodzi i pracował jako prokurent i inżynier ruchu w fabryce włókienniczej Stefana Barcińskiego „Przemysł Wełniany S. Barciński i S-ka” przy ul. Tylnej w Łodzi. Należał do sympatyków Polskiej Partii Socjalistycznej. W czasie I wojny światowej wchodził w skład Komitetu Obywatelskiego m. Łodzi (1914 – 1915)[2]. Podczas wyborów do Rady Miejskiej w Łodzi w 1917 r. był jednym z inicjatorów niepodległościowego Bloku Radykalno-Demokratycznego, z ramienia którego kandydował na radnego i był przez jedną kadencję (1917 – 1919) członkiem Rady Miejskiej i ławnikiem Magistratu[3]. Był też wiceprezydentem Łodzi (1 czerwca 1920 – 1 lutego 1921). Po ustąpieniu z tego stanowiska wchodził w skład zarządu Towarzystwa Krzewienia Oświaty (TKO). Należał do Stowarzyszenia Techników. Był członkiem Rady Nadzorczej Gazowni Łódzkiej (17 kwietnia 1920 – 17 maja 1922) oraz jej przewodniczącym (8 czerwca 1922 – 26 lipca 1923). Był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Rady Przybocznej przy Tymczasowym Prezydencie m. Łodzi. W 1937 r. mieszkał przy ul. J. Kilińskiego 179/181[4].

„Był człowiekiem idei i czynu. Mawiał zawsze, że należy do tych obywateli, którzy z państwa nic nie czerpią dla siebie, a chętnie oddadzą mu wszystkie siły, zasoby i życie” (Aleksy Rżewski).

Zmarł 7 października 1937 r. w Łodzi[5][6][7]. Żonaty z Chają z Chmielewskich, I voto Rueff, z którą miał córkę Janinę Ludwikę (ur. 23 lutego 1906).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Dziennik Łódzki” 1892 nr 135
  2. Lista członków Komitetów Obywatelskich m. Łodzi 1914 – 1915, Łódź (1915)
  3. „Nowy Kurier Łódzki” 1917 nr 23
  4. Księga adresowa miasta Łodzi i Województwa Łódzkiego (…) Rocznik 1937-1939, Zarząd Miejski w Łodzi, Łódź 1937 (?), strona 220 Dział II Wykaz mieszkańców m. Łodzi
  5. Rżewski A., Jerzy Klocman, „Głos Poranny” 1937 nr 278 s. 6
  6. „Kurier Łódzki” 1937 nr 279
  7. „Ilustrowana Republika” 1937 nr 278, 279

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kempa Andrzej, Szukalak Marek Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych. Tom II A-Z, Łódź 2002, Oficyna Bibliofilów, ​ISBN 83-87522-52-X​, s. 56
  • Kuciński J., Gazownia Łódzka (1867-1997), Łódź 1998