Jerzy Krubski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Antoni Krubski
Czerwony Brat
Ilustracja
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Data urodzenia 13 maja 1900
Data śmierci 1967
Przebieg służby
Lata służby 19141967
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne
Jednostki 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej
Sztab Generalny Wojska Polskiego
Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych
12 Dywizja Piechoty
I Korpus Polski
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
szef sztabu dywizji
szef sztabu korpusu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych

Jerzy Antoni Krubski (ur. 13 maja 1900[1], zm. 1967) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Antoni Krubski urodził się w 13 maja 1900 roku. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. 8 sierpnia 1914 roku w Miechowie, razem z siedmioma innymi ochotnikami – tzw. „patrolem skautów” wstąpił do Pierwszej Kompanii Kadrowej i przyjął pseudonim „Czerwony Brat”[2]. Z dniem 15 listopada 1918 roku przyjęty został do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia podporucznika[3].

Po zakończeniu wojny z bolszewikami pełnił służbę w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w garnizonie Warszawa[4]. 1 listopada 1924 roku rozpoczął studia na Kursie Normalnym Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym 36 pp[5]. Z dniem 11 października 1926 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego[6]. W lipcu 1928 roku został przeniesiony do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych i przydzielony do składu osobowego inspektora armii z siedzibą w Warszawie na stanowisko referenta[7]. W 1934 roku był II oficerem sztabu inspektora armii, generała dywizji Kazimierza Sosnkowskiego. 5 grudnia 1935 roku został przeniesiony do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie celem odbycia praktyki liniowej na stanowisku dowódcy batalionu[8]. Wiosną 1939 roku pełnił służbę w dowództwie 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu na stanowisku szefa sztabu[9].

Kampanię wrześniową 1939 odbył na stanowisku oficera odcinkowego dla Armii „Modlin” w Wydziale Sytuacyjnym Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza[10].

1 czerwca 1940 roku był przewidziany do objęcia stanowiska szefa sztabu Polskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Syrii. Od 1940, po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu I Korpusu. 4 października 1943 został zwolniony z tego stanowiska i przeniesiony do Inspektoratu Wyszkolenia Wojska na stanowisko kierownika Referatu Służby Sztabów[11]. W następnym roku, po lądowaniu aliantów w Normandii i otwarciu frontu zachodniego, został powołany na stanowisko szefa Polskiej Misji Wojskowej przy Kwaterze Głównej 21 Grupy Armii[12].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • porucznik – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1156. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • kapitan – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 217. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • major – 12 marca 1933 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 15. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 75. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • pułkownik[potrzebny przypis] – ?

Ordery, odznaczenia i odznaki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 8 z 1.06.1935 r. sprostowano datę urodzenia z "13 maja 1898" na "13 maja 1900" oraz imię z "Jerzy" na "Jerzy Antoni".
  2. 6 Sierpień 1914-1934 s. 14.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 29 z 15 marca 1919 roku.
  4. Rocznik Oficerski 1923 s. 230, 432.
  5. Rocznik Oficerski 1924 s. 214, 375 i 1365.
  6. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 42 z 11.10.1926 r.
  7. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 24.07.1928 r., Rocznik Oficerski 1928 s. 138, 218. Rocznik Oficerski 1932 s. 60, 420.
  8. Wykaz imienny oficerów, którzy byli przydzieleni do GISZ w czasie od 6 sierpnia 1926 roku do 12 maja 1935 roku, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/106, s. 443.
  9. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939, Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego tom 29, Fundacja CDCN, Kraków 2006, ​ISBN 978-83-7188-899-1​, s. 19, 534.
  10. Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza ... s. 301.
  11. Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna ... s. 261.
  12. Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945 s. 380-381.
  13. M.P. z 1932 r. nr 64, poz. 82.
  14. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 11.11.1934 r.
  15. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2105 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1756)
  16. 6 Sierpień 1914-1934 s. 18.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 6 Sierpień 1914-1934, Zarząd Główny Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1934.
  • Roczniki oficerskie z 1923, 1924, 1928 i 1932.
  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie, Wydawnictwo ZP Grupa Sp. z o.o., ​ISBN 978-83-61529-27-9​.
  • Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza w latach II wojny światowej, część II, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 2, Warszawa 1972.
  • Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945, Warszawa: Bellona, 1990, ISBN 83-11-07819-X, OCLC 69456650.