Jerzy Laskarys (poeta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Laskarys (ps. Bocian Wileński, ur. 28 sierpnia 1828 koło Wilna, zm. 22 czerwca 1888 w Dowborowie) – polski poeta i dziennikarz.

Ukończył studia na petersburskim uniwersytecie. Uczestniczył w powstaniu styczniowym. Wyemigrował do Paryża i wrócił w 1870.

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1856 - Kartki z życia
  • 1858 - Pięć hymnów
  • 1858 - Ludzie prości
  • 1860 - Rarogi salonowe
  • 1861 - Rarogi obywatelskie
  • 1882 - Przygody Jana Chryzostoma Paska według jego Pamiętników
  • 1883 - Pamiątki starego szlachcica

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Literatura polska - przewodnik encyklopedyczny, PWN.