Jerzy Lejk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Lejk
Ilustracja
Lejk podczas International Railway Summit (2016)
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1954
Warszawa
Narodowość polska
Edukacja Politechnika Warszawska
Stanowisko prezes zarządu
Pracodawca Metro Warszawskie
Małżeństwo Olga Lejk

Jerzy Piotr Lejk (ur. 4 listopada 1954 w Warszawie[1]) – magister inżynier[2] budownictwa, były wiceprezydent Warszawy, prezes Metra Warszawskiego.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej o specjalności budownictwo lądowe[3]. W 2007 ukończył również studia podyplomowe MBA[4]. Posiada certyfikaty ukończenia szkoleń zawodowych z zakresu budownictwa i ochrony środowiska w aspekcie przepisów Unii Europejskiej, prawa zamówień publicznych, partnerstwa publiczno-prywatnego oraz prowadzenia procesów inwestycyjnych[3].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Lejk podczas otwarcia II linii warszawskiego metra (2015)

W 1978 rozpoczął karierę zawodową w Biurze Planowania Rozwoju Warszawy. Następnie pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie, a w 1986 został dyrektorem Wydziału Komunikacji Urzędu m.st. Warszawy[5]. Później był prezesem polsko-amerykańskiej spółki Towing zajmującej się holowaniem samochodów i prowadzaniem systemu parkingów strzeżonych, a następnie objął stanowisko dyrektora naczelnego Zarządu Dróg Miejskich. Podczas swej kadencji zajmował się inwestycjami związanymi z odnawianiem warszawskich dróg i wymianą oświetlenia ulicznego[2]. W 1994 objął urząd wiceprezydenta stolicy i był odpowiedzialny za drogi i transport. W 1999 stanął na czele przedsiębiorstwa Budimex, a w 2002 wiceprezydent Warszawy Wojciech Kozak mianował go wiceszefem warszawskiego metra[5].

Od 1 marca do 31 grudnia 2002 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Metra Warszawskiego, a od 1 stycznia 2003 do 24 stycznia 2006 był członkiem zarządu tego przedsiębiorstwa przekształconego w spółkę z o.o.[6] Zajmował się problematyką rozbudowy metra oraz zagadnieniami jego eksploatacji. Wraz z zespołem przygotował i wdrożył do realizacji inwestycję budowy bielańskiego odcinka linii M1[3].

25 stycznia 2006 został prezesem zarządu Metra Warszawskiego[6]. Stojąc na czele przedsiębiorstwa nadzorował proces przygotowania i wdrożenia projektu budowy centralnego odcinka linii M2[3].

W 2013 roku został starszym wykładowcą na wydziale, który ukończył[4][7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Olgą, z którą ma syna Michała i córkę Annę[8].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2017 – Diament Infrastruktury i Budownictwa w kategorii Top Executive Roku[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oświadczenie majątkowe (pol.). bip.warszawa.pl, 2014-04-23. [dostęp 2015-04-25].
  2. a b Portret. „Życie Warszawy”, 1997-06-16. Warszawa: Presspublica. ISSN 0137-9437 (pol.). 
  3. a b c d Rynek Kolejowy: Jerzy Lejk (pol.). rynek-kolejowy.pl. [dostęp 2015-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-02)].
  4. a b Lejk Jerzy (ang.). uitpmilan2015.org. [dostęp 2015-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-16)].
  5. a b Jan Fusiecki, śmik: Dlaczego Jerzy Lejk został szefem metra? (pol.). wiadomosci.gazeta.pl, 2006-01-28. [dostęp 2015-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-25)].
  6. a b Przedsiębiorstwa: nazwy i kierownictwa. W: Andrzej Rogiński: Bitwy o metro. Warszawa: Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, 2008, s. 133-137. ISBN 978-83-7232-834-2. (pol.)
  7. Mgr inż. Jerzy Lejk (pol.). usosweb.usos.pw.edu.pl. [dostęp 2015-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-29)].
  8. Grażyna Melanowicz. Jerzy Lejk. „Ratusz”. 24/1994, s. 5, 1994-12-30. Warszawa: Miasto Stołeczne Warszawa. ISSN 1231-7950 (pol.). 
  9. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Executive Club. Infrastruktura Polska & Budownictwo 2017. „Nowoczesne Budownictwo Inżynieryjne”. 2/2017, s. 17. Kraków: NBI Media. ISSN 1734-6681 (pol.). [dostęp 2017-05-30].