Jerzy Maurycy Modlinger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Modlinger
podpułkownik podpułkownik
Data urodzenia 6 września 1900
Data śmierci 3 marca 1983
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Oficerska Szkoła Prawnicza
Stanowiska komendant szkoły
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

Jerzy Maurycy Modlinger (ur. 6 września 1900, zm. 3 marca 1983) – prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej w czasach stalinizmu, podpułkownik ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1900 w rodzinie żydowskiej. Pochodził ze Lwowa. Ukończył studia prawnicze uzyskując tytuł magistra. Do 9 sierpnia 1933 był aplikantem w Sądzie Apelacyjnym w Lublinie[1]. Jako podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego II RP w 1934 był przydzielony do 50 pułku piechoty i Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[2][3].

Po wybuchu II wojny światowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w jednym z obozów NKWD dla jeńców polskich, którzy wiosną 1940 zostali wymordowani w ramach zbrodni katyńskiej. Od tego czasu był przetrzymywany w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu[4][5]. Po podpisaniu układu Sikorski-Majski z 3 lipca 1941, wraz z innymi polskimi żołnierzami odzyskał wolność.

Został prokuratorem. Awansowany do stopnia podpułkownika w ludowym Wojsku Polskim. Pracował w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej. W latach 50. był komendantem Oficerskiej Szkoły Prawniczej.

Jego żoną została Teresa. Ich synem jest dziennikarz Jerzy Bernard Modlinger (ur. 1952).

Zmarł w 1983 i został pochowany w Kwaterze Ł Cmentarza Wojskowego na Powązkach[6][7]. Obecnie spoczywa na tym samym cmentarzu w kwaterze H-13-14[8].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kodeks karny wojska polskiego i przepisy wprowadzające kodeks karny wojska polskiego wraz ze skorowidzem rzeczowym i tabelami porównawczymi dawnej i nowej numeracji artykułów: według stanu prawnego na dzień 1 maja 1957 r. (1957)[9]
  • Kodeks wojskowego postępowania karnego i przepisy wprowadzające ze skorowidzem rzeczowym oraz ważniejsze przepisy szczególne (1962)[10]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ruch służbowy w sądownictwie. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”, s. 404, Nr 18 z 15 września 1933. 
  2. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 74, 503.
  3. Oficerowie rezerwy. zecernia.com. [dostęp 2015-10-08].
  4. Jerzy Turski: Lista jeńców z obozu w Griazowcu. W: Zdzisław Peszkowski: Wspomnienia jeńca z Kozielska. Warszawa: Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1989, s. 73. ISBN 83-85015-66-3.
  5. Lista Jeńców z obozu w Griazowcu. golgotawschodu.pl. [dostęp 2015-10-08].
  6. Jerzy Modlinger. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2015-10-08].
  7. „Pod tymi grobami leżą Żołnierze Wyklęci” – to apel do władz. Nie wyklinajcie ich ponownie!. wpolityce.pl, 2014-08-28. [dostęp 2015-10-08].
  8. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  9. Kodeks karny wojska polskiego i przepisy wprowadzające kodeks karny wojska polskiego wraz ze skorowidzem rzeczowym i tabelami porównawczymi dawnej i nowej numeracji artykułóv: według stanu prawnego na dzien 1 maja 1957 r.. books.google.pl. [dostęp 2015-10-08].
  10. Kodeks wojskowego postępowania karnego i przepisy wprowadzające ze skorowidzem rzeczowym oraz mazniejsze przepisy szczególne. books.google.pl. [dostęp 2015-10-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]