Jerzy Michalewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Michalewicz
Ilustracja
Fotografia na grobie aktora
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1913
Sarykanym, Turcja
Data i miejsce śmierci 13 maja 1961
Warszawa, Polska

Jerzy Michalewicz (ur. 12 lutego 1913 w Sarykanym w Turcji, zm. 13 maja 1961 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Jako aktor debiutował w 1935 r., na deskach warszawskiego Teatru Kameralnego. Przed wybuchem II wojny światowej odbył zasadniczą służbę wojskową i kształcił się w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (PIST). Po wybuchu II wojny światowej, uczestnik polskiej wojny obronnej września 1939 r., następnie uciekł z niewoli i powrócił do Warszawy, gdzie brał udział w organizacji konspiracyjnego ruchu artystycznego. W 1944 r., uczestniczył w powstaniu warszawskim, a następnie przebywał w niewoli niemieckiej, natomiast już po wojnie w latach 1945-1946 przebywał w Anglii. Po powrocie do Polski w 1947 r., związany był ze scenami stołecznymi: Teatrem Powszechnym gdzie występował w latach 1949-1951, Teatrem Ludowym od 1952, a pod koniec życia z Teatrem Klasycznym (obecnie Teatr Studio). Zmarł 13 maja 1961 r. Pochowany na cmentarzu prawosławnym na Woli w Warszawie.

Filmografia i spektakle telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 1956: Nikodem Dyzma
  • 1956: Kłamstwo polityczne – Przewodniczący Corte (spektakl telewizji)
  • 1958: Pod wesołym młynem (spektakl telewizji)
  • 1958: Czarna walizeczka – Manrou (spektakl telewizji)
  • 1959: Pigmalion (spektakl telewizji)
  • 1959: Noc bez końca (spektakl telewizji)
  • 1960: Fantazjo – Kutton (spektakl telewizji)
  • 1960: Biała – Bernard (spektakl telewizji)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]