Jerzy Pawlak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Pawlak
Anioł-Jerzy Pawlak
Data i miejsce urodzenia 1920
Wilno
Data śmierci 10 czerwca 2015
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Siedlcach
Zawód, zajęcie historyk lotnictwa
Narodowość polska
Edukacja mgr inż. budownictwa lądowego
Alma Mater Politechnika Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941)

Jerzy Pawlak (Anioł-Jerzy Pawlak – ur. 1920 r. w Wilnie, zm. 10 czerwca 2015[1]) – polski pilot szybowcowy i samolotowy, uczestnik wojny w 1939 r. a później żołnierz akowskiej konspiracji (ps. „Anioł”, „Bohun”), odznaczony Krzyżem Walecznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1948 roku został skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy na 13 lat więzienia za przynależność do Armii Krajowej. Po wyjściu na wolność podjął studia techniczne w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej i Politechnice Warszawskiej, uzyskując dyplom magistra inżyniera budownictwa lądowego. Od 1966 r. zajmował się historią polskiego lotnictwa wojskowego ze specjalnym uwzględnieniem okresu 1918-1939. 29 maja 1987 roku obronił pracę doktorską na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego pt. „Polskie eskadry w latach 1918–1939” uzyskując tytuł doktora nauk humanistycznych. Był autorem licznych artykułów w fachowej prasie lotniczej oraz książek:

  • Brygada Pościgowa – ALARM!. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1977.
  • Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1982, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski. ISBN 83-206-0281-5.
  • Brygada Bombowa – Kurs bojowy! (Wyd. MON, 1983),
  • Polskie eskadry w latach 1918–1939 (Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989),
  • Samotne załogi (Wyd. Bellona, 1992),
  • Ostatnie lądowanie: lotnicy polscy zamordowani, zaginieni i zmarli w ZSRR IX 1939-IX 1942 (Wyd. „Historia pro futuro”, 1994),
  • Pamięci lotników polskich 1918-1945 (Wyd. Bellona, 1998)
  • Nad Warszawą: warszawskie Termopile 1939 i 1944 Wyd. (Wyd. ASKON, 2000)
  • Absolwenci Szkoły Orląt 1925-1939 (Wyd. I i II Retro-Art, 2002 i 2009)
  • Płonące bazy-wrzesień 1939 (Wyd. Retro-Art, 2004)
  • Bezkarne Ludobójstwo na polskich oficerach-jeńcach wojennych w ZSRR – 1940 r. (Wyd. Retro-Art, 2007)
  • 11 Pułk Myśliwski. Lida 1925 – 1928 (2012)

Mieszkał przez wiele lat na warszawskim Służewcu Przemysłowym, ostatnie kilkanaście lat życia spędził samotnie w Pruszkowie, córka Lidia wyemigrowała do Wielkiej Brytanii a syn Krzysztof do USA[2]. Zmarł 10 czerwca 2015 roku. Został pochowany 19 czerwca na Cmentarzu Centralnym w Siedlcach.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Pawlak, Warszawa, 16.06.2015 – nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2016-01-09].
  2. Pawlak Jerzy | Świdnik na kartach historii, www.historia.swidnik.net [dostęp 2016-01-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy. Pawlak: Pamięci lotników polskich 1918-1945. Warszawa: Bellona, 1983, s. 352. ISBN 83-11-08786-5.