Jerzy Piec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Piec
Pełne imię i nazwisko Wilhelm Jerzy Piec
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1915
Lipine
Data i miejsce śmierci 4 kwietnia 1954
Świętochłowice
Wzrost 172 cm
Pozycja stoper, pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1927–1938 Naprzód Lipiny
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1939 AKS Chorzów 1 (0)
1940–1943 TuS Lipine
1943 Breslauer SpVg 02
1943–1945 TuS Lipine
1946–1948 AKS Chorzów 17 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1937–1947  Polska 6 (1)

Wilhelm Jerzy Piec (niem. Wilhelm Pietz, ur. 7 stycznia 1915 w Lipine, zm. 4 kwietnia 1954 w Świętochłowicach) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy lub pomocnika, reprezentant Polski w latach 1937–1947.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jest jednym z nielicznych piłkarzy, którzy w reprezentacji Polski zagrali przed i po II wojnie światowej. W kadrze debiutował 12 września 1937 w meczu z Danią. Ostatni raz zagrał w 1947 roku. Łącznie w zespole narodowym rozegrał 6 spotkań – 4 przed wojną – i strzelił 1 bramkę. Znalazł się w szerokiej kadrze na Mistrzostwa Świata 1938, jednak wraz z kilkoma innymi zawodnikami pozostał w kraju jako rezerwowy.

Przed wojną występował w Naprzodzie Lipiny oraz AKS Chorzów (zagrał jeden mecz ligowy, 20 sierpnia 1939 przeciwko Garbarni). W czasie jej trwania nadal był zawodnikiem tego klubu, występującego w niemieckich rozgrywkach pod nazwą TuS Lipine. Powojenne mecze w reprezentacji rozgrywał jako piłkarz AKS Chorzów (1946–1948).

Bramki w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

LP Data Miejsce Przeciwnik Bramka Rezultat Ranga meczu 
1. 10 października 1937 Stadion Pogoni, Katowice  Łotwa 2:0 2:1 Mecz towarzyski

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Brat Ryszarda Pieca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]