Jerzy Salski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Salski
Юрій Сальський
1 zwycięstwo
kapitan pilot kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia 1915
Kijów
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1996
Ottawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego,
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 131 Eskadra Myśliwska,
Dywizjon 300,
Dywizjon 309
Stanowiska pilot
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Medal Lotniczy (trzykrotnie)

Jerzy Salski, ukr. Юрій Сальський (ur. w 1915 r. w Kijowie, zm. 8 lutego 1996 r. w Ottawie) – kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych, emigracyjny pisarz i działacz ukraiński

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem gen. Wołodymyra Salśkyja, ministra wojny Rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej na Emigracji. W 1936 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył na wiosnę 1939 r.[1] Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. walczył w składzie 131 Eskadry Myśliwskiej. 5 września na samolocie PZL P.11 zestrzelił bombowiec niemiecki Heinkel He 111.

Po ukończeniu walk przedostał się do Francji, a stamtąd w 1940 r. do Wielkiej Brytanii. Początkowo służył w 300 Dywizjonie Bombowym, zaś potem 309 Dywizjonie Myśliwskim. W końcowym okresie wojny pełnił rolę instruktora lotniczego. Awansował na stopnia kapitana.

W 1948 r. został zdemobilizowany. Od lata 1945 r. był członkiem kierownictwa Związku Żołnierzy Ukraińskich w Polskich Siłach Zbrojnych z siedzibą w Londynie, przekształconego w Związek Samopomocy Ukraińców w Wielkiej Brytanii. W 1951 r. wyemigrował do Kanady, gdzie podjął pracę w ukraińskiej sekcji Radia CBS. W latach 1953-1980 był pracownikiem jednego z departamentów ministerstwa wojny. Jednocześnie działał w emigracyjnych organizacjach ukraińskich, w tym religijnych (m.in. należał do Komitetu Ukraińców Kanadyjskich). Był też autorem prac dotyczących teorii i praktyki lotnictwa wojskowego oraz balistyki, a także operacji gospodarczych. W 1989 r. został dyrektorem archiwum Rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej na Emigracji.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. XII promocja Szkoły Podchorążych Lotnictwa - 1939 r. (pol.). polishairforce.pl. [dostęp 2019-03-08].
  2. Lista Krzystka ↓.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]