Jerzy Tadeusz Błeszyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Tadeusz Błeszyński
Ilustracja
Kpt. Błeszyński w roku 1938
kapitan marynarki kapitan marynarki
Data i miejsce urodzenia 2 września 1906
Warszawa
Data i miejsce śmierci 9 września 1939
Gdynia
Przebieg służby
Lata służby 1929 – 1939
Siły zbrojne Naval Ensign of Poland2.svg Marynarka Wojenna
Jednostki ORP „Mewa”
Pociąg pancerny „Smok Kaszubski”
Stanowiska dowódca ORP „Mewa”
dowódca poc. panc. „Smok Kaszubski”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Obrona Wybrzeża
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Jerzy Tadeusz Błeszyński (ur. 2 września 1906 w Warszawie, zm. 9 września 1939 w Gdyni) – kapitan marynarki, uczestnik II wojny światowej, obrońca Gdyni we wrześniu 1939 roku, dowódca pociągu pancernego „Smok Kaszubski”; kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Po maturze zdanej w pińczowskim gimnazjum (matura 1925/26)[1] wstąpił do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej, po ukończeniu której uzyskał w roku 1929 stopień podporucznika. Służył w Dywizjonie Minowców, jednocześnie uczęszczając na Kurs Oficerów Sygnałowych, a następnie był oficerem ordynansowym w Kierownictwie Marynarki Wojennej.

W roku 1935 uczestniczył w pierwszym rejsie harcerskiego jachtu SY Zawisza Czarny do Londynu, Antwerpii i Amsterdamu. W latach 1937-1938 był dowódcą trałowca ORP „Mewa”, a następnie, w randze kapitana, oficerem flagowym w Kierownictwie Marynarki Wojennej w Warszawie. Na kilka dni przed wybuchem wojny przyjechał do Gdyni jako kurier i już nie zdążył wrócić.

W obronie Wybrzeża[edytuj | edytuj kod]

W dniu 2 września objął dowodzenie ORP „Mewa” zastępując rannego kpt. Lipkowskiego. Gdy 3 września, podczas nalotu na port helski, uszkodzona „Mewa”„” została zatopiona bombami (razem z niszczycielem ORP „Wicher” i stawiaczem min ORP „Gryf”), kpt. Błeszyński wrócił do Gdyni. Następnego dnia wziął ślub z Haliną Marczewską, córką kierownika Warsztatów Portowych Marynarki Wojennej i tego samego dnia zainicjował budowę pociągu pancernego.

Pociąg „Smok Kaszubski” został zbudowany w ciągu 4 dni z 10-13 mm blach przeznaczonych na budowę niszczycieli. Dnia 8 września opuścił halę montażową na Oksywiu i podjął patrole bojowe na linii Gdynia – Wejherowo. 9 września pociąg wjechał do centrum opuszczonego już przez wojska polskie i zajętego przez Niemców Wejherowa. W zaciętej walce, jaka się wówczas wywiązała, kpt. Błeszyński został ciężko ranny. Przewieziono go natychmiast do szpitala w budynkach Szkoły Morskiej, gdzie zmarł tego samego dnia.

Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 1-10-7).

Grób kapitana Jerzego Błeszyńskiego na Cmentarzu Witomińskim

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego DXII Prace Historyczne, Zeszyt 62, „PIŃCZÓW I JEGO SZKOŁY W DZIEJACH” pod redakcją J. Wyrozumskiego, Henryk Barycz „Powstanie, wzrost i upadek gimnazjum różnowierczego w Pińczowie (1551-1565)”. PWN 1979.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Sokołowska i Wiesława Kwiatkowska: Gdyńskie cmentarze: O twórcach miasta, portu i floty, Oficyna Verbi Causa 2003, ​ISBN 83-91-8526-2-8​.
  • Jerzy Pertek: Wielkie dni małej floty, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1976.