Jerzy Wiktor Zaniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Zaniewski
Ilustracja
Jerzy Zaniewski (przed 1928)
podpułkownik artylerii podpułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia 9 października 1891
Sokal
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Artylerii Polowej
DOK VI
14 Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska kwatermistrz
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi

Jerzy Wiktor Zaniewski (ur. 9 października 1891 w Sokalu, zm. ?) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 9 października 1891 w Sokalu jako syn Jana[1]. Podczas I wojny światowej w szeregach C. K. Armii został mianowany chorążym z dniem 1 lipca 1917[2]. W 1918 był przydzielony do pułku artylerii polowej nr 43[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 1 pułku artylerii polowej Lwów (przemianowanym w styczniu 1919 na 4 pułk artylerii polowej, a w czerwcu tego roku na 5 Lwowski pułk artylerii polowej). Został odznaczony Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych[4]. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu[5]. W następnym roku w dalszym ciągu pełnił służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów[6].

Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[7][8]. W latach 20. pozostawał oficerem 5 pułku artylerii polowej we Lwowie[9]. Awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 w 1924 jako oficer nadetatowy lwowskiego pułku służył w Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie[10]. W 1928 był kwatermistrzem 5 pułku artylerii polowej[11][12]. W sierpniu 1931 został przeniesiony z 21 pułku artylerii polowej w Białej do 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[13][14]. Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932[15]. W czerwcu 1934 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Gródek Jagielloński[16], a we wrześniu tego samego roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Sambor[17].

Jego żoną była Modesta, zmarła jako wdowa 23 grudnia 1969 i pochowana w Londynie[18].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojskowe Biuro Historyczne, wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-04-27].
  2. Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 463.
  3. Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 486.
  4. Jednodniówka 1928 ↓, s. 26.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 15 września 1920 roku, s. 861.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 278.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 817.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 736.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 723.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 54, 646, 741.
  11. Jednodniówka 1928 ↓, s. 28.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 379, 455.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 236.
  14. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 682.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 179.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 163.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 263.
  18. Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 1 (18), s. 98, Lipiec 1970. Koło Lwowian w Londynie. 
  19. Jednodniówka 1928 ↓, s. 25.
  20. M.P. z 1930 r. nr 98, poz. 143 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]