Jerzy Wisłocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Wisłocki (ur. 6 października 1928 w Rzeszowie, zm. 28 kwietnia 2008) – polski prawnik i historyk, profesor nauk humanistycznych, specjalista historii państwa i prawa oraz prawa wyznaniowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był żołnierzem Armii Krajowej, więziony przez Urząd Bezpieczeństwa w 1956. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych (1963) oraz doktora habilitowanego (1978). Przez wiele lat wykładowca i profesor na Wydziale Prawa i Administracji UAM. Wypromował 12 doktorów. Po 1982 był dyrektorem Biblioteki Kórnickiej. Przewodniczący Rady Naukowej Biblioteki Kórnickiej PAN. W 1983 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Przewodniczący Rady Naukowej Biblioteki Kórnickiej PAN. Poza uniwersytetem wykładowca wielu wyższych uczelni w Poznaniu i Warszawie. Był inicjatorem, współzałożycielem i współredaktorem naukowym półrocznika „Sprawy Narodowościowe – seria nowa” w latach 1992–1998.

W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia SLD-UP.

Został pochowany na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu (pole 49, kwatera 1, rząd 1, grób 23).

grób prof. Jerzego Wisłockiego na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Konkordat polski z 1925 roku: zagadnienia prawno-polityczne, Poznań 1977
  • Uposażenie Kościoła i duchowieństwa katolickiego w Polsce 1918–1939, Poznań 1981
  • Konkordat Polski 1993 – tak czy nie?, Poznań 1993

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej z. 29, Kórnik 2009, s.13-51
  • Jerzy Wisłocki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Krzysztof Krasowski, Jerzy Wisłocki 1928–2008, w: Wybitni historycy wielkopolscy (pod redakcją Jerzego Strzelczyka), [wydanie II], Poznań 2010, s. 791–800 (z fotografią)