Jerzy Zawisza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Zawisza
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1943
Borek Wielki
Poseł V kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej

Jerzy Zawisza (ur. 19 grudnia 1943 w Borku Wielkim) – polski polityk, nauczyciel akademicki, pułkownik Wojska Polskiego, urzędnik, poseł na Sejm V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1974 ukończył studia na Wydziale Elektromechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, a w 1994 – studia podyplomowe na Wydziale Leśnym Akademii Rolniczej w Krakowie. W 2000 uzyskał stopień doktora (z zakresu fizycznych procesów w górnictwie) w Instytucie Naukowo-Badawczym Ochrony Pracy Państwowej Akademii Nauk Ukrainy.

W latach 1961–1998 był zawodowym żołnierzem, dosłużył się stopnia pułkownika. Od 1998 do 2001 pracował jako dyrektor departamentu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W latach 2003–2005 pełnił funkcję dyrektora kontroli PFRON i wykładowcy w Wyższej Szkole Promocji w Warszawie. Był też dyrektorem w Państwowej Agencji Restrukturyzacji Węgla Kamiennego S.A. Zasiadał w zarządzie Polskiego Towarzystwa Ozonoterapii i Polskiej Fundacji Promocji Kadr. Był również członkiem zarządu Międzynarodowego Portu Lotniczego Kraków-Balice[1].

W 2008 został wykładowcą w Instytucie Ekonomii Wyższej Szkoły Gospodarczej w Przemyślu[2]. Następnie został profesorem w Wyższej Szkole Gospodarki Euroregionalnej w Józefowie. Objął funkcję prorektora Wyższej Szkoły Nauk Społecznych im. Ks. J. Majki w Mińsku Mazowieckim[3].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1966 do 1985 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 2002 wstąpił do Samoobrony RP. W 2005 z listy tego ugrupowania uzyskał mandat poselski na Sejm V kadencji z okręgu tarnowskiego liczbą 5338 głosów. Pracował w Komisji ds. Kontroli Państwowej oraz w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. Był też członkiem Delegacji Stałej Sejmu RP do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO[4]. Od grudnia 2006 do stycznia 2008 kierował strukturami Samoobrony RP w województwie małopolskim. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (otrzymał 1463 głosy).

W lutym 2008 wystąpił z Samoobrony RP i wycofał się z bieżącej polityki[5][6].

Proces lustracyjny[edytuj | edytuj kod]

19 września 2007 Sąd Apelacyjny w Katowicach uznał go prawomocnie za „kłamcę lustracyjnego” i zakazał pełnienia funkcji publicznych przez okres 10 lat, wobec zatajenia współpracy z kontrwywiadem wojskowym z lat 1964–1975[7]. Wyrok ten został w grudniu 2008 utrzymany w mocy przez Sąd Najwyższy, który odrzucił kasację Jerzego Zawiszy jako „oczywiście bezzasadną”[8]. W 2011 Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawie ze skargi Jerzego Zawiszy przeciwko Polsce stwierdził naruszenie przepisów EKPC z uwagi na znaczne ograniczenie zdolności skarżącego do udowodnienia, że jego kontakty z komunistycznymi służbami bezpieczeństwa nie oznaczały „umyślnej i tajnej współpracy” w znaczeniu ustawy lustracyjnej[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]