Jewgienij Jarowienko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jewgienij Jarowienko
Евгений Викторович Яровенко
Pełne imię i nazwisko Jewgienij Wiktorowicz Jarowienko
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1963
Karatau
Wzrost 184 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1983 Chimik Dżambuł
1983–1988 Kajrat Ałma-Ata 129 (11)
1989–1991 Dnipro Dniepropietrowsk 44 (3)
1991 Rotor Wołgograd 13 (1)
1992 Nywa Tarnopol 2 (0)
1992 FC Kontu ? (1)
1993–1994 Sariyer Stambuł 34 (0)
1995 Torpedo Wołżski 9 (0)
1995 Krywbas Krzywy Róg 7 (1)
1996 Metałurh Zaporoże 16 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987–1988  ZSRR olimpijska 9 (0)
1987  ZSRR 2 (0)
W sumie: 11 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1997 Krywbas Krzywy Róg (asystent)
1998–1999 Torpedo Zaporoże (asystent)
1999–2001 Dnipro Dniepropietrowsk (asystent)
2002 Szachtar-2 Donieck (asystent)
2003 Szachtar-3 Donieck (asystent)
2006–2008 Jesil-Bogatyr Petropawł
2007 Kazachstan U-21
2011–2013 Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka
2014–2015 FK Taraz

Jewgienij Jarowienko, kaz. Евгений Яровенко, ros. Евгений Викторович Яровенко, Jewgienij Wiktorowicz Jarowienko (ur. 17 sierpnia 1963 w Karatau, Kazachska SRR) – kazachski piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji obrońcy, reprezentant ZSRR, trener piłkarski. Posiada ukraińskie obywatelstwo.[1]

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1979 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowej drużynie Fosforit Karatau, skąd w 1981 trafił do Chimika Dżambuł. W 1984 zaproszony do stołecznego Kajratu Ałma-Ata, w którym od 1986 pełnił rolę kapitana drużyny. W 1989 przeszedł do Dnipra Dniepropietrowsk, z którym zdobył Puchar ZSRR w 1989. Drugą rundę sezonu 1991 kończył w barwach klubu Rotor Wołgograd. Występował również w takich klubach jak Nywa Tarnopol, FC Kontu, Sariyer Stambuł, Torpedo Wołżski i Krywbas Krzywy Róg. Ostatnim klubem w karierze piłkarza był Metałurh Zaporoże, w którym w 1996 zakończył swoje występy.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

29 sierpnia 1987 zadebiutował w reprezentacji ZSRR w spotkaniu towarzyskim z Jugosławią wygranym 1:0. Wcześniej 15 kwietnia 1987 zadebiutował w olimpijskiej reprezentacji ZSRR.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Najpierw pomagał trenować takie kluby jak Krywbas Krzywy Róg, Torpedo Zaporoże, Dnipro Dniepropietrowsk, Szachtar-2 Donieck i Szachtar-3 Donieck. Od 2006 zaproszony na stanowisko głównego trenera klubu Jesil-Bogatyr Petropawł. W 2007 również pełnił funkcje selekcjonera młodzieżowej reprezentacji Kazachstanu. 30 listopada 2011 objął stanowisko głównego trenera ukraińskiego klubu Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka[2]. 27 listopada 2013 podał się do dymisji[3]. 9 czerwca 2014 roku stał na czele FK Taraz[4]. W styczniu 2016 opuścił kazachski klub[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]