Jezioro Lisowskie (Warszawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Lisowskie
Ilustracja
Jezioro Lisowskie, widok z ulicy Rosochatej
Położenie
Państwo  Polska
Lokalizacja Warszawa
Morfometria
Powierzchnia 6,0529 ha
Hydrologia
Rodzaj jeziora starorzecze
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Jezioro Lisowskie
Jezioro Lisowskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Lisowskie
Jezioro Lisowskie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Jezioro Lisowskie
Jezioro Lisowskie
Ziemia52°07′40,2614″N 21°07′33,6804″E/52,127850 21,126022

Jezioro Lisowskie – starorzecze w Warszawie, w dzielnicy Wilanów, o powierzchni ponad 6 ha.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Jezioro leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Wilanów, w rejonie osiedli Powsin i Lisy niedaleko ulic: Rosochatej i Zastruże. Jezioro ma połączenie z Jeziorem Pod Morgami, a także dalej poprzez Rów Powsiński z Jeziorem Powsinkowskim. Leży w zlewni rzeki Wilanówki[1].

Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. jezioro położone jest na terenie nadzalewowym i zasilane jest stale wodami podziemnymi. Odpływ natomiast ma formę cieku. Powierzchnia jeziora wynosi 6,0529 hektara[2].

Akwen współtworzy 12-kilometrowy ciąg starorzeczy, rozpoczynający się od jezior Bielawskich (Jeziorko Bielawskie Górne i Jeziorko Bielawskie Dolne), przez Jezioro Lisowskie, Jezioro pod Morgami, Jezioro Powsinkowskie do Jeziora Wilanowskiego[1].

W 2013 roku utworzono na jeziorze dwusłupowy wyciąg z przeszkodami do uprawiania wakeboardingu o długości 160 metrów[3].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Zbiornik wodny leży na terenie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu utworzonego Rozporządzeniem Wojewody Warszawskiego z dnia 29 sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa warszawskiego. Rozporządzenie to zmieniono Rozporządzeniem Wojewody Mazowieckiego z dnia 3 sierpnia 2000 r. i dodano m.in. zapis, iż w skład obszaru chronionego krajobrazu wejdą tereny otwarte ze zbiornikami wodnymi – jeziorami: Lisowskim i Pod Morgami o łącznej powierzchni: 13,1258 ha[4][5][6].

Zgodnie z badaniem z 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie następujących gatunków ptaków: perkoz dwuczuby, bączek, podgorzałka, czernica, błotniak stawowy, bocian biały, wodnik, orzełek włochaty, czajka, górniczek, gąsiorek, srokosz i kaczka krzyżówka[7]. Stwierdzono także występowanie rybitwy czarnej, brzęczka i trzciniaka[8].

Jezioro jest istotne w szerszym kontekście dla mikroklimatu Warszawy. Zbiornik ten należy – wraz z m.in. Jeziorem Powsinkowskim, Jeziorem Wilanowskim, doliną rzeki Wilanówka, Morysinem oraz pobliskimi łąkami, polami, ciekami i zbiornikami wodnymi – do ważnego ciągu przyrodniczego Warszawy, który pełni istotne funkcje hydrologiczne, ma też spore znaczeniu dla klimatu. Ciąg ten nawietrza Warszawę transportowanymi od południa masami czystego powietrza znad Lasu Kabackiego i Lasów Chojnowskich[9]. Jest to tzw. Korytarz Wilanowski[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Opracowanie ekofizjograficzne do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy (pol.). Miejska Pracownia Planowania Przestrzennego i Strategii Rozwoju, 2006. [dostęp 2013-09-16].
  2. Rada m.st. Warszawy: ZAŁĄCZNIK TEKSTOWY I TABELARYCZNY DO PROGRAMU OCHRONY ŚRODOWISKA DLA MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY na lata 2009–2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. (pol.). bip.warszawa.pl, 21 października 2010 r.. [dostęp 2013-09-16].
  3. Piotr Wesołowicz: Nowa atrakcja Wilanowa: popływaj na desce na jeziorze (pol.). gazeta.pl Warszawa, 16 czerwca 2013. [dostęp 2013-09-16].
  4. Formy ochrony przyrody na terenie dzielnicy Wilanów (pol.). wilanow.pl. [dostęp 2013-09-16].
  5. Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 42/14.02.2007 r., poz. 870: Rozporządzenie Nr 3 Wojewody Mazowieckiego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu [data dostępu: 2015-01-08]
  6. Geoserwis GDOŚ. [dostęp 2015-01-08].
  7. Opracowanie ekofizjograficzne do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy - Załącznik nr II.7 (pol.). Biuro Naczelnego Architekta Miasta, 2004. [dostęp 2013-09-16].
  8. Grzegorz Węcławowicz, Janusz Księżak, Andrzej Jarosz, Przemysław Śleszyński: Atlas Warszawy, Zeszyt 8, Ptaki Warszawy 1962-2000. Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, 2001, s. 50, 74, 76. ISBN 83-87954-95-0.
  9. Małgorzata Kaczyńska: Krajobraz Kulturowy Wilanowa (pol.). wilanow.pl. [dostęp 2013-09-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]