Jicchak Herzog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jicchak Herzog
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 września 1960
Tel Awiw-Jafa
Minister opieki społecznej
w rządzie Ehuda Olmerta oraz w rządzie Binjamina Netanjahu
Okres od 21 marca 2007
do 17 stycznia 2011
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik Ehud Olmert
Następca Mosze Kachlon
Minister turystyki
w rządzie Ehuda Olmerta
Okres od 4 maja 2006
do 21 marca 2007
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik Awraham Hirszson
Następca Jicchak Aharonowicz

Jicchak Herzog (hebr. יצחק הרצוג, ur. 22 września 1960 w Tel Awiwie) – izraelski polityk i prawnik, członek Izraelskiej Partii Pracy, minister turystyki, a następnie minister opieki społecznej w rządach Ehuda Olmerta i Binjamina Netanjahu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem byłego prezydenta Izraela, Chaima Herzoga i Aury Herzog. Urodził się w Tel Awiwie. Studiował prawo na uniwersytetach w Tel Awiwie i Cornell.

W 1999 roku został wybrany do Knesetu z listy Partii Pracy, był sekretarzem rządu Ehuda Baraka do 2001. W 1999 roku był zamieszany w aferę tzw. Amutot Barak – skandal z podejrzeniami o naruszenie prawa o finansowaniu partii. Jednak prokurator generalny umorzył śledztwo przeciwko Herzogowi z powodu braku dowodów.

W latach 2000–2003 był prezesem Izraelskiego Urzędu Antynarkotykowego. Znalazł się w Knesecie również po wyborach w 2003 roku i został ministrem budownictwa w gabinecie koalicyjnym Ariela Szarona, do którego weszła również Partia Pracy. 23 listopada 2005 zrezygnował ze stanowiska rządowego wraz z innymi kolegami partyjnymi. Po wyborach w 2006 roku (był nr 2 na liście partyjnej), od 4 maja 2006 do 21 marca 2007 był ministrem turystyki.

Po wyborach w 2009 roku, w wyniku których lider Likudu Binjamin Netanjahu utworzył koalicję rządową, Herzog wszedł 31 marca 2009 w skład gabinetu jako minister opieki społecznej[1].

Herzog jest prezesem Izraelsko-Australijskiego Stowarzyszenia Parlamentarnego. Jest także jednym z niewielu członków Knesetu, którzy są ciągle rezerwistami wojskowymi (jest majorem).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eighteenth Knesset: Government 32 (ang.). [dostęp 3 kwietnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]