Joachim-Jean-Xavier d’Isoard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joachim-Jean-Xavier d'Isoard
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Portret kardynała d'Isoarda z 1830 roku
Herb Joachim-Jean-Xavier d'Isoard Lux nostris, hostibus ignis
Naszym światłem, ogniem dla wrogów
Kraj działania Francja
Data i miejsce urodzenia 23 października 1766
Aix-en-Provence
Data i miejsce śmierci 7 października 1839
Paryż
Arcybiskup Metropolita Auch
Okres sprawowania od 1828
Dziekan Roty Rzymskiej
Okres sprawowania 1823-1827
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1805
Sakra biskupia 11 stycznia 1829
Kreacja kardynalska 2 października 1826
Leon XII
Kościół tytularny Saint-Pierre-aux-Liens oraz Saint-Trinité-des-Monts
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 stycznia 1829
Konsekrator Jean-Baptist-Marie-Anne-Antoine de Latil

Joachim-Jean-Xavier d’Isoard (ur. 23 października 1766 w Aix-en-Provence, zm. 7 października 1839 w Paryżu) – francuski arcybiskup i kardynał, dziekan Roty Rzymskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 października 1766 w Aix-en-Provence[1].

Studiował w seminarium w Aix. W 1803 został mianowany audytorem Roty Rzymskiej na Francję. Święcenia kapłańskie przyjął w 1805. Podczas rewolucji francuskiej schronił się w Weronie. Po upadku Robespierrea powraca do Aix-en-Provence. Po powrocie Napoleona w 1815 został mianowany przez Stolicę Apostolską charge d'affaires na Francję. W 1823 został przez Ludwika XVIII mianowany baronem. W 1829 król Karol X nadał mu tytuł książęcy[2].

15 grudnia 1828 został nominowany do sakry biskupiej przez papieża Leona XII. Święceń biskupich udzielił mu kardynał Jean-Baptist-Marie-Anne-Antoine de Latil dnia 11 stycznia 1829 r. Wtedy też został arcybiskupem metropolitą Auch. Urząd ten sprawował aż do śmierci. 13 czerwca 1839 król Louis-Philippe wyznaczył go arcybiskupem Lyonu i prymasem Galów. Z powodu śmierci 7 października 1839 nie zdążono przeprowadzić ingresu, przez co d'lsoard nigdy nie objął tej stolicy biskupiej[2].

W okresie od 10 marca 1823 do 25 czerwca 1827 piastował funkcję dziekana Roty Rzymskiej.

Na konsystorzu odbytym 25 czerwca 1827 papież Leon XII podniósł go do rangi kardynała. Po kreacji kardynalskiej brał udział w dwóch konklawe: w 1829, które wybrało Piusa VIII oraz w 1830-1831, kiedy wybrano Grzegorza XVI. W okresie od 17 września 1827 do 15 kwietnia 1833 jego stolicą tytularną był kościół San Pietro w Vincoli, zaś od 15 kwietnia 1833 do 7 października 1839 (śmierci) kościół Świętej Trójcy w Monte Pincio[2].

W 1833 udzielił sakry biskupiej Toussaintemu Casanelli d'Istria.

Zmarł w wieku 73 lat, 7 października 1839 w Paryżu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b David M. Cheney, Joachim-Jean-Xavier Cardinal d’Isoard [Catholic-Hierarchy], www.catholic-hierarchy.org [dostęp 2018-06-17].
  2. a b c Salvador Miranda, The Cardinals of the Holy Roman Church – Biographical Dictionary – Consistory of June 25, 1827, webdept.fiu.edu [dostęp 2018-06-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]