Joanna Neybaur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popiersie Joanny Neybaur autorstwa Bolesława Syrewicza na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie, 1887

Joanna Neybaur (ur. 1802, zm. 1 lipca 1885 w Warszawie) – warszawska działaczka filantropijna. Córka pochodzącego ze Śląska Cieszyńskiego warszawskiego piwowara Jana Bogumiła Kazimirusa (1774-1816), poślubiła jubilera Stefana Neybaura (1788-1864). Wraz z mężem zajmowała się działalnością dobroczynną, szczególnie opieką nad warszawskimi sierocińcami. Była zwana "matką sierot".

Została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (al. 2. nr 22).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugeniusz Szulc: Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie: zmarli i ich rodziny: Państwowy. Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989. ​ISBN 83-06-01606-8