Johan Kraag

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johan Kraag
Ilustracja
Data urodzenia 29 lipca 1913
Data i miejsce śmierci 24 maja 1996
Paramaribo
Surinam Prezydent Surinamu
Okres od 29 grudnia 1990
do 26 grudnia 1991
Przynależność polityczna Narodowa Partia Surinamu
Poprzednik Ramsewak Shankar
Ivan Graanoogst (tymczasowo)
Następca Ronald Venetiaan

Johannes Samuel Petrus „Johan” Kraag (ur. 29 lipca 1913, zm. 24 maja 1996) – surinamski polityk, prezydent Surinamu w latach 1990–1991.

Należał do Narodowej Partii Surinamu. Od 1958 do 1963 przewodniczył legislaturze kolonialnego wówczas Surinamu. W latach 60. sprawował funkcje ministerialne: od 1963 do 1967 był ministrem spraw społecznych, a od 1967 do 1969 ministrem pracy i spraw społecznych. Należał do umiarkowanego skrzydła partii, które w 1975 przeciwstawiła się niepodległościowym tendencjom premiera Hencka Arrona.

W grudniu 1990 został eksdyktator Dési Bouterse przeprowadził zamach stanu, obalając Ramsewaka Shankara (tzw. telefoniczny zamach stanu). Johan Kraag został wybrany na tymczasowego prezydenta początkowo przez wojsko, a później wybór ten potwierdziło Zgromadzenie Narodowe[1]. Wiceprezydentem u jego boku został od stycznia 1991 Jules Wijdenbosch[2]. W marcu 1991 uczestniczył w podpisaniu rozejmu między partyzantką ELS a rządem. Faktyczną władzę sprawował za jego kadencji Bouterse, jednak nacisk opinii międzynarodowej przymusił go do zorganizowania wyborów parlamentarnych w maju 1991, a następnie wyborów prezydenckich w lipcu 1991. W tym ostatnim głosowaniu zwyciężył Ronald Venetiaan, któremu to Kraag przekazał władzę. Po zakończeniu kadencji pozostał aktywnym politykiem Narodowej Partii Surinamu.

Zmarł 24 maja 1996. Jego córka Lygia Kraag-Keteldijk pełniła funkcję ministra spraw zagranicznych Surinamu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. World IN BRIEF : SURINAME : Army's Presidential Choice Takes Oath (ang.). latimes.com, 30 grudnia 1990. [dostęp 2017-05-17].
  2. Praca zbiorowa: Inter-American Year Book on Human Rights. Dordrecht/Boston/Londyn: Martinus Nijhoff Publishers, 1994, s. 338, 339.