Johann Daniel Danzer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Johann Daniel Danzer (ur. prawdopodobnie pomiędzy 1600 a 1620 na terenie Turyngii, zm. prawdopodobnie pomiędzy 1710 a 1730 w Złotowie) – rzeźbiarz żydowski okresu baroku, zgodnie z przekazami autor dekoracji snycerskich licznych kościołów katolickich.

O życiu Danzera zachowało się do dnia dzisiejszego niewiele informacji. Wiadomo o nim, iż był pochodzącym z Starej Rzeszy Żydem. Jego życie w tragiczny sposób naznaczyła wojna trzydziestoletnia po której zakończeniu osiadł w Złotowie zakładając tu swój warsztat rzeźbiarski. Zgodnie z przekazami umarł tu dożywszy sędziwego wieku 110 lat.

Jego największym dziełem (choć nie ma pewności, czy był on projektantem, czy też jedynie wykonawcą projektu innego artysty) jest dekoracja rzeźbiarska kościoła pw. Wniebowzięcia Najśw. Marii Panny w Złotowie (1664-1669) w skład której wchodzi 5 ołtarzy, ambona, chrzcielnica i Grupa Ukrzyżowania na belce tęczowej. Dzieła te swoją kompozycją i kunsztem wykonania świadczą o niezwykłym talencie i zdolnościach artystycznym mistrza Danzera.

O Danzerze wspomina burmistrz Złotowa Carl Friedrich Brandt w swojej monografii Die kath. Pfarrkirche zu St. Marien Himmelfahrt in Flatow / Katolicki Kościół Parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Złotowie z 1927 roku oraz wnuk artysty, Stefen Schulz (ur. 1714), zasłużony żydowski działacz religijny, misjonarz i dyrektor Instytutu Callenberga w Halle w swoim życiorysie.