Johann Gustav Bernhard Droysen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann Gustav Droysen

Johann Gustav Bernhard Droysen (ur. 6 lipca 1808 w Trzebiatowie, zm. 19 czerwca 1884 w Berlinie) – niemiecki historyk, prekursor tzw. pruskiej szkoły historycznej, twórca określenia epoka hellenistyczna[1]. Urodził się w Trzebiatowie. Uczęszczał do gimnazjum w Szczecinie, a następnie studiował na Uniwersytecie w Berlinie. W roku 1833 uzyskał na tym uniwersytecie tytuł privatdozent, a w 1835 profesora. W swojej pracy zajmował się głównie historią starożytną, a w szczególności okresem panowania Aleksandra Wielkiego i późniejszym. Właśnie w pracach na temat tego okresu po raz pierwszy użył określenia epoka hellenistyczna.

Był dwukrotnie żonaty, miał dwóch synów:

  1. Gustawa – historyka znanego z takich dzieł jak: Gustav Adolf (Lipsk, 1869-1870); Herzog Bernhard von Weimar (Lipsk, 1885); Historischer Handatlas (Lipsk, 1885)
  2. Hansa – historyka badającego historię starożytnej Grecji

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, s. 239, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ​ISBN 83-85719-84-9​.