Johann Kaspar Mertz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann Kaspar Mertz
Ilustracja
Portret Mertza sprzed 1856 roku
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1806
Bratysława
Data i miejsce śmierci 14 października 1856
Wiedeń
Narodowość węgierska
Dziedzina sztuki muzyka, gitara

Johann Kaspar Mertz (węg. János Gáspár Mertz; ur. 17 sierpnia 1806, zm. 14 października 1856[1]) – austro-węgierski gitarzysta i kompozytor[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Bratysławie[1]. Działał i uczył się w Wiedniu (w latach 1840–1856), gdzie mieszkały różne wybitne postaci gitary, w tym Anton Diabelli, Mauro Giuliani, Wenceslaus Matiegka i Simon Molitor[3]. Koncertował na Morawach, w Polsce i Rosji, występował w Berlinie i Dreźnie. W 1846 roku Mertz prawie zmarł z przedawkowania strychniny, którą przepisano mu w leczeniu nerwobólu[1]. W następnym roku został przywrócony do zdrowia w obecności swojej żony, pianistki koncertowej Josephine Plantin, z którą ożenił się w 1842 roku[3].

Muzyka gitarowa Mertza, w przeciwieństwie do większości jego współczesnych, podążała za pianistycznymi modelami Liszta, Chopina, Mendelssohna, Schuberta i Schumanna, a nie klasycznymi modelami dzieł Mozarta i Haydna[4]. Zmarł 14 października 1856 roku w Wiedniu przed otrzymaniem nagrody za utwór Fantasie Hongroise, Fantasie Originale i Le Gondolier op. 65[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Astrid Stempnik, Caspar Joseph Mertz: Leben und Werk des letzten Gitarristen im österreichischen Biedermeier, 1990.
  2. a b Johann Kaspar Mertz | Biography & History, AllMusic [dostęp 2019-05-24] (ang.).
  3. a b Johann Kaspar Mertz Biography, Maestros-of-the-guitar [dostęp 2019-05-24].
  4. Johann Kaspar Mertz - Free Sheet Music PDFs | This is Classical Guitar, 21 sierpnia 2014 [dostęp 2019-05-24] (ang.).