John Gower

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Portret poety jako łucznika celującego w świat, rękopis dzieła Vox clamantis [MS Hunter 59 (T.2.17)], około 1400 r.

John Gower (ur. ok. 1330, zm. 1408) – angielski poeta, piszący po łacinie, francusku i angielsku. Był przyjacielem i naśladowcą Geoffreya Chaucera[1].

Po angielsku Gower napisał obszerne dzieło Confessio amantis (Wyznanie zakochanego), po francusku ułożył Mirour de l'homme (Zwierciadło człowieka)[2], zaś po łacinie Vox clamantis (Głos wołającego)[3]. W tym ostatnim dziele poeta odniósł się do aktualnych wydarzeń społecznych, a konkretnie do powstania chłopskiego Wata Tylera, które potępił[4], podobnie zresztą jak Marcin Luter zrobił to w XVI wieku wobec powstańców niemieckich. Humanistycznym rysem poglądów Gowera był jego zdecydowany sprzeciw wobec użycia przemocy (stosowanej między innymi przez Krzyżaków) w ewangelizacji pogan, w czym przypomina Pawła Włodkowica[4].

Gower pisał też (strofą królewską) francuskie ballady[5].

Gower stał się bohaterem sztuki Wiliama Szekspira Perykles, książę Tyru, opartej zresztą na Confessio amantis. Gower występuje w roli chóru, wypowiadając prolog.

To sing a song that old was sung,
From ashes ancient Gower is come;
Assuming man's infirmities,
To glad your ear, and please your eyes.
It hath been sung at festivals,
On ember-eves and holy-ales;
And lords and ladies in their lives
Have read it for restoratives:
The purchase is to make men glorious;
Et bonum quo antiquius, eo melius.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://www.britannica.com/biography/John-Gower; http://biography.yourdictionary.com/john-gower.
  2. Utwór jest też znany pod tytułem Speculum meditantis.
  3. Przemysław Mroczkowski, Historia literatury angielskiej. Zarys, Wrocław 1981, s. 90-91.
  4. a b Przemysław Mroczkowski, o.c., s. 91.
  5. The Life of John Gower (c.1330-1408) [Biography], www.luminarium.org [dostęp 2020-07-09].