John Jervis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Jervis, 1. hrabia St Vincent
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1735
Meaford Hall
Data i miejsce śmierci 14 marca 1823
Brentwood
Wielka Brytania Pierwszy Lord Admiralicji
Okres od 1801
do 1804
Poprzednik George Spencer
Następca Henry Dundas
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Łaźni (Wielka Brytania)
John Jervis, 1. hrabia St Vincent

John Jervis, 1. hrabia St Vincent GCB (ur. 9 stycznia 1735 w Meaford Hall w hrabstwie Staffordshire, zm. 14 marca 1823) – brytyjski polityk, admirał Royal Navy.

Wykształcenie odebrał w Burton on Trent Grammar School i w prywatnej szkole w Greenwich. Do marynarki wojennej wstąpił w 1749 r. W 1755 r. osiągnął rangę kapitana (Lieutenant). Brał udział w wyprawie przeciwko Quebecowi w 1759 r. W 1760 r. został mianowany komandorem (Post-Captain) i dowodził kilkoma jednostkami na Morzu Śródziemnym i kanale La Manche. W 1770 r. otrzymał podziękowania od Admiralicji, kiedy uratował od rozbicia HMS „Alarm”, którego sztorm rzucił na skały niedaleko Marsylii. Jervis służył podczas amerykańskiej wojny o niepodległość i brał udział w bitwie pod Ushant w 1778 r. Za zdobycie francuskiego okrętu „Pegase” w 1782 r. otrzymał Order Łaźni.

W 1783 został deputowanym do Izby Gmin z ramienia partii wigów. Początkowo reprezentował okręg wyborczy Launceston, ale już w 1784 przeniósł się do okręgu Great Yarmouth. Od 1790 reprezentował okręg wyborczy Wycombe. W 1787 uzyskał rangę oficera flagowego. W 1788 r. poślubił swoją kuzynkę, Marthę Parker. Po wybuchu wojen z rewolucyjną Francją został wysłany do Indii Zachodnich, gdzie brał udział w podboju francuskich kolonii. Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1795 otrzymał rangę admirała. W listopadzie otrzymał komendę na Morzu Śródziemnym, gdzie odpowiadał za blokadę Tulonu oraz wsparcie dla antyfrancuskich działań we Włoszech.

Jervis był naczelnym dowódcą floty w basenie Morza Śródziemnego w latach 17961799. W 1797 pokonał flotę hiszpańską koło Przylądka św. Wincentego, za co otrzymał parowskie tytuły hrabiego St Vincent i barona Jervis, dzięki którym zajął miejsce w Izbie Lordów. W tym czasie w bazach Royal Navy w Wielkiej Brytanii doszło do buntów wśród marynarzy. Aby przeciwdziałać podobnym zajściom w swoich jednostkach, lord St Vincent zaostrzył dyscyplinę na okrętach. Nie oszczędzał także swoich oficerów, za co jeden z nich, sir John Orde, wyzwał go na pojedynek.

W 1799 r. lord St Vincent tymczasowo złożył dowodzenie flotą z powodu złego stanu zdrowia. W 1801 otrzymał tytuł 1. wicehrabiego St Vincent, który mógł być dziedziczony przez krewnych niebędących zstępnymi. W latach 18011804 był pierwszym lordem Admiralicji w rządach Pitta Młodszego i Addingtona. W latach 18061807 dowodził flotą na kanale La Manche. Służbę w Royal Navy zakończył w 1811 r. Z okazji koronacji Jerzego IV w 1821 otrzymał rangę admirała floty.

Lord St Vincent zmarł w 1823 wraz z jego śmiercią wygasły tytuły hrabiego St Vincent i barona Jervis. Tytuł wicehrabiego St Vincent odziedziczył jego siostrzeniec, Edward.

Jego nazwisko zostało uwiecznione w nazwie zatoki (Zatoka Jervis) na wybrzeżu Nowej Południowej Walii w Australii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia St Vincent
17971823
Następca
powrót do domeny królewskiej
Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia St Vincent
18011823
Następca
Edward Jervis, 2. wicehrabia St Vincent