John Patterson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Malcolm Patterson
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 września 1921
Goldville, Alabama
49. Gubernator stanu Alabama
Okres od stycznia 1959
do stycznia 1963
Przynależność polityczna Demokratyczna
Poprzednik Jim Folsom sr.
Następca George Wallace

John Malcolm Patterson (ur. 27 września 1921) – amerykański polityk i prawnikiem ze stanu Alabama, działaczem Partii Demokratycznej.

Znany ze swojej działalności w rodzinnym stanie w okresie nasilonych konfliktów na tle rasowym, oraz rolę, jaką odegrał w czasie przygotowań do interwencji na Kubie w roku 1961 (tzw. „Inwazja w Zatoce Świń”). Przez pewien czas był też tymczasowym szefem stanowego Sądu Najwyższego.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Goldville Patterson w okresie II wojny światowej służył w US Army, m.in. jako oficer pod bezpośrednimi rozkazami generała Dwighta Eisenhowera, oraz na froncie we Francji, Włoszech, Niemczech i północnej Afryce.

Po odejściu ze służby, w stopniu majora, Patterson ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Stanu Alabama, ale został ponownie powołany do służby czynnej w Korei w latach 1951-1953. Ożenił się z Mary Jo Mcgowin, z którą ma trójkę dzieci.

Prokurator generalny Alabamy[edytuj | edytuj kod]

Po ostatecznym opuszczenia wojskowych szeregów dołączył do firmy prawniczej swego ojca, Alberta Pattersona. Albert Patterson został w roku 1954 mianowany na stanowisko prokuratora generalnego Alabamy pod hasłem ścisłej walki z przestępczością, ale w czerwcu tegoż roku został zastrzelony.

John został mianowany przez demokratów kandydatem w specjalnych wyborach na miejsce opróżnione przez zamordowanego ojca i wygrał.

Jako szef stanowego wymiaru sprawiedliwości zasłynął nie tylko gorliwym zwalczaniem przestępczości pospolitej, ale i nałożeniem zakazu działalności na organizacje murzyńskie, działające na rzecz zniesienia segregacji rasowej oraz zwalczaniem bojkotu przez nich komunikacji miejskiej.

Gubernator[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ w owym czasie w Alabamie, stanie Głębokiego Południa, dominowały tendencje konserwatywne w kwestii praw obywatelskich, Patterson (urzędujący gubernator-demokrata Jim Folsom sr. nie mógł ubiegać się zgodnie ze stanowym prawodawstwem, o drugą kadencję) został kandydatem swej partii na gubernatora i, z poparciem m.in. Ku Klux Klanu, wdzięcznym za jego działalność w kwestii murzyńskiej, z łatwością wygrał wybory w tym ówcześnie zdominowanym przez demokratów stanie i został 49. i najmłodszym (w wieku lat 38) gubernatorem w historii Alabamy. W prawyborach pokonał m.in. George’a Wallace’a.

Zdecydowanie natomiast pozytywnie zapisał się w historii stanu jako Gubernator wprowadzając szeroki program rozbudowany sieci komunikacyjnej i szkół.

Jego kadencja zaznaczyła się więc głównie dalszymi spięciami w stosunkach murzyńskich, ale istniały jeszcze inne, mniej do dzisiaj znane, jej strony.

Znajomość z Johnem Kennedym[edytuj | edytuj kod]

Kiedy w latach 50. ówczesny senator z Massachusetts John F. Kennedy przyjechał z wizytą do Alabamy poznał się z prokuratorem generalnym Pattersonem. Między obu panami rychło, mimo różnic światopoglądowych, zawiązała się nić przyjaźni. Patterson jako jeden z najwcześniejszych działaczy partii, otwarcie poparł kandydaturę Kennedy’ego na prezydenta Stanów Zjednoczonych i dokonywał potajemnych wpłat na jego kampanię. Odegrał też niebagatelną rolę w kampanii na tle polityki zagranicznej, o czym będzie mowa poniżej.

Rola w inwazji w Zatoce Świń[edytuj | edytuj kod]

CIA zaangażowała gubernatora Pattersona w sprawę inwazji sił antycastrowskich na Kubę i obaleniu Fidela Castro. Jego pomoc polegać miała na użyczeniu Stanowej Gwardii Powietrznej, która mu bezpośrednio podlegała, aby przeprowadzić szkolenia członków przyszłej kubańskiej brygady w Nikaragui. Patterson zgodził się, kiedy przedstawiciele wywiadu powołali się osobiście na prezydenta Eisenhowera. Cała sprawa ujrzała światło dzienne w roku 1997, kiedy znany amerykański dziennikarz śledczy Seymour M. Hersh napisał o niej w swej książce pt. Ciemna Strona Waszyngtonu, rozprawiającej się z mitem prezydentury Kennedy’ego.

Patterson, zaniepokojony ewentualnymi następstwami politycznymi w wyniku inwazji przed wyborami, to jest wzrostem szans republikańskiego konkurenta Kennedy’ego Richarda Nixona, przekazał informacje samemu głównemu zainteresowanemu, który najprawdopodobniej użył ich jako środka nacisku w rozmowach z raczej przychylnymi mu władzami agencji do odroczenia jej terminu.

Tak czy inaczej wyszkoleni przez Alabamską Gwardią piloci kubańscy ruszyli do walki już po inauguracji Kennedy’ego, ale zostali, jak reszta sił, pokonani przez wojsk Castro. Kilku pilotów z Alabamy nie posłuchało rozkazu i samowolnie ruszyło im na pomoc na pokładzie dwóch bombowców, ale zostali zestrzeleni i, najprawdopodobniej, zginęli.

Dalsza kariera i emerytura[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu ze stanowiska szefa stanowej władzy wykonawczej Patterson powrócił do praktyki prawniczej. W roku 1966 kandydował bez powodzenia w prawyborach na gubernatora, przegrywając z Lurleen Wallace. W roku 1972 również bez powodzenia ubiegał się o stanowisko prezesa stanowego Sądu Najwyższego. W końcu w 1984 roku został mianowany sędzią stanowego sądu apelacyjnego, gdzie zasiadał do przejścia na emeryturę w 1997.

Nieco niespodziewanie powrócił na scenę w roku 2004, kiedy prezes SN Alabamy Roy Moore musiał odejść na skutek zawirowania, jakie spowodowało umieszczenie przez niego tablic z 10 przykazaniami w gmachu sądu (Sąd Najwyższy USA uznał to za pogwałcenie konstytucyjnej zasady rozdziału kościoła od państwa). Patterson został wtedy tymczasowym prezesem sądu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Profil na stronach NGA