Josef Herzig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Josef Herzig

Josef Herzig (ur. 25 września 1853 w Sanoku, zm. 4 lipca 1924 w Wiedniu) – austriacki chemik pochodzenia żydowskiego, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego, członek Akademii Nauk w Wiedniu, przyjaciel z lat dzieciństwa Sigmunda Freuda.

Josef Herzig urodził się w 1853 w Sanoku[1]. Był synem właściciela ziemskiego Mendela Herziga i Chany[1]. Uczęszczał do szkoły średniej we Wrocławiu, a później w Wiedniu, gdzie spędził następnie całe dorosłe życie.

W 1874, rozpoczął studia chemiczne na Uniwersytecie w Wiedniu. Od drugiego semestru studiował u prof. Augusta Wilhelma von Hofmanna na Uniwersytecie w Berlinie. Pracę rozpoczął u Roberta Bunsena na Uniwersytecie w Heidelbergu. Tytuł doktora otrzymał na uniwersytecie wiedeńskim w pracowni Ludwiga Bartha. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1885 został uznany przynależnym do gminy Sanok[2] W 1897 został wykładowcą i profesorem w Laboratorium Chemicznym Uniwersytetu w Wiedniu. W 1898 Herzig i Hans Meyer opracowali metodę ilościowego oznaczania zawartości azotu w związkach organicznych, w których występują grupy metylowe związane z atomem azotu tzw. metoda Herzig-Meyer-Reaktion.

Laureat Nagrody Liebena z 1902. Zmarł 4 lipca 1924 w Wiedniu[1]. Był żonaty z Etką (1859-1936, także pochodząca z Sanoka, córka Saula Pinelesa)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Josef Herzig. geni.com. [dostęp 2020-05-21].
  2. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 172 (poz. 7).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oberhummer, Wilfrid: Herzig, Josef (niem.). W: Neue Deutsche Biographie 8 [on-line]. 1969. [dostęp 2015-07-17].
  • Herzig Josef (niem.). W: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 [on-line]. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. s. 298. [dostęp 2015-07-17].