Joseph Rykwert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joseph Rykwert
Ilustracja
Joseph Rykwert w Międzynarodowym Centrum Kultury, 2013
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1926
Warszawa
Alma Mater Uniwersytet Pensylwanii
Dziedzina sztuki architektura
Odznaczenia
Odznaka Honorowa „Bene Merito” Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja)

Joseph Rykwert (ur. 5 kwietnia 1926 w Warszawie) – historyk i krytyk architektury, emerytowany profesor architektury na Uniwersytecie Pensylwańskim (katedra Paula Philippe’a Creta).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warszawie w 1926, skąd w 1939 wyjechał do Anglii. Studiował w Charterhouse a następnie Bartlett School of Architecture (University College, Londyn) oraz w Architectural Association w Londynie. Wykładał w Hochschule für Gestaltung w Ulm (1958–1961), w Royal College of Art (1961–1967), na University of Essex (1967–1981), na Uniwersytecie w Cambridge (1981–1988) i na Uniwersytecie Pensylwańskim (1988–1998).

Jako profesor wizytujący wykładał i prowadził zajęcia na większości prestiżowych uczelni architektonicznych na całym świecie. Wielu ze studentów Rykwerta jest dziś uznanymi w świecie architektami, jak Daniel Libeskind, Eric Parry, Alberto Pérez-Gómez[1].


Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Joseph Rykwert jest autorem szeregu książek, m.in. The Idea of a Town: The Anthropology of Urban Form in Rome, Italy, and The Ancient World (1963), On Adam’s House in Paradise: The Idea of the Primitive Hut in Architectural History (1972), The First Moderns (1980), The Dancing Column: On Order in Architecture (1996), The Seduction of Place: The History and Future of Cities (2000), The Judicious Eye: Architecture against the other Arts (2008), które przetłumaczono na wiele języków. Jego pierwsza książka przełożona na język polski, Pokusa miejsca: Przeszłość i przyszłość miast[2], ukazała się nakładem Wydawnictwa Międzynarodowego Centrum Kultury, natomiast wydana z przedmową Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pierwsza polska edycja O rajskim domu Adama: Idea pierwotnej chaty w historii architektury ukazała się w 2018 roku nakładem Wydawnictwa Stowarzyszenia Architektów Polskich pod honorowym patronatem Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki (NIAIU)[3][4].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Joseph Rykwert jest Kawalerem Orderu Sztuki i Literatury Republiki Francuskiej (1984), doktorem honoris causa uniwersytetów w Edynburgu (1995), Cordobie, Argentyna (1998), Bath (2000), Toronto (2005), Rzymie (2005) i Trieście (2007), laureatem Nagrody Bruna Zeviego przyznawanej na weneckim Biennale (2000); został także wyróżniony Złotym Medalem Círculo de Bellas Artes (Madryt, 2009) oraz Królewskim Złotym Medalem nadanym przez Royal Institute of British Architects (RIBA, Londyn, 2013)[5]. Od 1996 przewodniczy Międzynarodowej Radzie Krytyków Architektury (International Committee of Architectural Critics, CICA). W 2018 odznaczony Odznaką Honorową „Bene Merito”[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Audycja „Joseph Rykwert – człowiek uwiedziony przez miasto” (Program Drugi PR, wrzesień 2013)
  2. J. Rykwert, Pokusa miejsca. Przeszłość i przyszłość miast, Kraków 2013
  3. Inauguracja polskiej edycji książki Josepha Rykwerta „O rajskim domu Adama” [dostęp 2019-05-29] (pol.).
  4. „O rajskim domu Adama” – Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki [dostęp 2019-05-29] (pol.).
  5. The Guardian
  6. Decyzja nr 152 Ministra Spraw Zagranicznych z 29 listopada 2018.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]