Juan Carlos Carcedo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juan Carlos Carcedo
Ilustracja
Carcedo w 2018 w barwach Arsenalu.
Pełne imię i nazwisko Juan Carlos Carcedo Mardones
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1973
Logroño, Hiszpania
Wzrost 178 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Arsenal (asystent)
Kariera juniorska
Lata Klub
Hospitalet
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1993–1994 Hospitalet 32 (0)
1994–1995 Gramenet 31 (1)
1995–1996 Espanyol B 30 (1)
1996–1999 Atlético Madryt B 78 (4)
1999–2002 Nice 21 (0)
2000–2001 Atlético Madryt (wyp.) 11 (0)
2002–2004 Leganés 45 (0)
2004–2006 Las Palmas 9 (0)
W sumie: 257 (6)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2006–2008 Almería (asystent)
2008–2012 Valencia (asystent)
2012 Spartak Moskwa (asystent)
2013–2016 Sevilla (asystent)
2016–2018 Paris Saint-Germain (asystent)
2018– Arsenal (asystent)

Juan Carlos Carcedo Mardones (ur. 19 sierpnia 1973 w Logroño) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji pomocnika, obecnie asystent trenera w angielskim klubie Arsenal.

W ciągu siedmiu sezonów w Segunda División, które spędził w dużej mierze w Atlético Madryt B w CD Leganés, rozegrał w sumie 134 spotkania, zdobywając 4 bramki. Po zakończeniu kariery zaczął pracę szkoleniową, w której trakcie niezmiennie pełnił funkcję asystenta Unaia Emery'ego.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Carcedo rozpoczął swoją karierę w występującym wówczas w Segunda División B CE L'Hospitalet, w którego barwach zadebiutował 5 września 1993 podczas zremisowanego 3:3 meczu z Gimnàstikiem Tarragona – przebywał wówczas na boisku do 85. minuty, gdy to otrzymał czerwoną kartkę[1]. W sumie w sezonie 1993/94 rozegrał ponad 30 spotkań, jednak 10 października ponownie został wyrzucony z boiska podczas zremisowanego 1:1 spotkania z UE Rubí[2].

Następnie Carcedo występował w Gramenet i RCD Espanyol B, klubach z niższych lig. 18 września 1994 zdobył swoją pierwszą bramkę na szczeblu seniorskim, pokonując bramkarza CD Alcoyano w wygranym 3:1 meczu[3]. Latem 1996 związał się z Atlético Madryt, dołączając do grających wówczas w Segunda División rezerw[4][5][6]. Trzy lata później trafił on do francuskiego OGC Nice, jednak w sezonie 2000/01 wrócił do Atlético w ramach wypożyczenia, tym razem stając się częścią pierwszego zespołu. Zadebiutował w nim 9 września 2000, wychodząc w podstawowym składzie na przegrane 0:1 spotkanie z Recreativo Huelva[7].

Kolejnym zespołem w karierze Carcedo było CD Leganés, gdzie przez kolejne trzy lata występował w drugiej lidze. Swoją karierę zakończył on natomiast w UD Las Palmas, wraz z którym w swoim ostatnim sezonie wywalczył poprzez baraże awans do Segunda División.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery Carcedo został asystentem Unaia Emery'ego w UD Almería. Mimo że zaoferowano mu pracę w roli pierwszego szkoleniowca[8], w 2008 zdecydował się odejść wraz z Emerym do Valencii[9]. W 2012 roku wspólnie wyjechali oni do Rosji, by tam rozpocząć pracę w Spartaku Moskwa[10].

Carcedo i Emery powrócili do Hiszpanii rok później, znajdując zatrudnienie w Sevilli. 10 maja 2015 Carcedo poprowadził drużynę jako pierwszy szkoleniowiec podczas meczu z Celtą Vigo z uwagi na śmierć ojca Emery'ego, Juana[11]. Pod jego wodzą zespół ostatecznie zremisował 1:1[12].

W czerwcu 2016 Carcedo oraz kilku innych członków ztabu szkoleniowego przeniosło się wraz z Emerym do Francji, do Paris Saint-Germain[13]. Dwa lata później, po zdobyciu kilku trofeów[14], Carcedo i Emery wyjechali do Anglii, by tam rozpocząć pracę w Arsenalu[15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. David Castillo: El Nástic merece algo más (hiszp.). Mundo Deportivo, 1993-09-06. [dostęp 2019-07-26].
  2. José Luis López: Rubí arranca un empate y Burrueco da la nota (hiszp.). Mundo Deportivo, 1993-10-11. [dostęp 2019-07-26].
  3. Gonzalo Expósito: La Gramanet supera con comodidad al Alcoyano (hiszp.). Mundo Deportivo, 1994-09-19. [dostęp 2019-07-26].
  4. José Luis López: Juande Ramos se lleva ocho defensas a Madrid (hiszp.). Mundo Deportivo, 1997-05-10. [dostęp 2019-07-26].
  5. Jaume Soler: El derbi, para el Rayo (hiszp.). Mundo Deportivo, 1997-12-07. [dostęp 2019-07-26].
  6. Jaume Soler: ‘Willy’ se estrena contra un Toledo muy ambicioso (hiszp.). Mundo Deportivo, 1999-02-22. [dostęp 2019-07-26].
  7. M. Balasch: El Recre echa más leña al 'infierno' del Atlético (hiszp.). Mundo Deportivo, 2000-09-10. [dostęp 2019-07-26].
  8. Nick Dorrington: Carcedo - Almeria Or Valencia (ang.). Goal.com, 2008-05-23. [dostęp 2019-07-26].
  9. A. Barbeta: Emery: "Cuento con todos" (hiszp.). Levante-EMV, 2008-06-02. [dostęp 2019-07-26].
  10. Sergio Rapado: Emery ficha por el Spartak de Moscú (hiszp.). Marca, 2012-05-08. [dostęp 2019-07-26].
  11. Rocío Guevara: Muere el padre de Unai Emery (hiszp.). Marca, 2015-05-10. [dostęp 2019-07-26].
  12. Celta de Vigo v Sevilla (ang.). Goal.com, 2015-05-10. [dostęp 2019-07-26].
  13. Damien Lemaître: Vía libre para Emery en el PSG (hiszp.). El País, 2016-06-24. [dostęp 2019-07-26].
  14. Aritz Gabilondo: El 'fracaso' de Unai Emery: siete títulos en dos años (hiszp.). AS, 2018-05-09. [dostęp 2019-07-26].
  15. Arsenal announce Unai Emery's staff: Steve Bould stays, Jens Lehmann goes (ang.). ESPN, 2018-06-19. [dostęp 2019-07-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]