Juan Olivares

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juan Olivares
Pełne imię i nazwisko Juan Segundo Olivares Sanchez
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1941
Viña del Mar
Wzrost 172 cm
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1959–1969 Santiago Wanderers
1970–1973 Unión Española
1974 Magallanes
1975–1976 Deportes La Serena
1977 Cobreloa
1978 Santiago Wanderers
1979–1980 Huachipato
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1965–1974  Chile 32 (0)

Juan Segundo Olivares Sanchez (ur. 20 lutego 1941 w Viña del Mar) – piłkarz chilijski grający podczas kariery na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Juan Olivares rozpoczął w Santiago Wanderers Valparaíso w 1959. Z Santiago Wanderers zdobył mistrzostwo Chile w 1968 oraz dwukrotnie Puchar Chile w 1959 i 1961. W 1970 przeszedł do Unión Española. Z Uniónem Española zdobył mistrzostwo Chile w 1973. Sezon 1974 spędził w stołecznym Magallanes, a 1975 i 1976 w Deportes La Serena.

W 1977 był zawodnikiem klubu Cobreloa, a w 1978 ponownie Santiago Wanderers. Piłkarską karierę zakończył w Huachipato Talcahuano w 1980.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Chile Olivares zadebiutował 15 kwietnia 1965 w wygranym 4-1 spotkaniu o Copa del Pacífico z Peru.

W 1966 roku został powołany przez selekcjonera Luisa Álamosa do kadry na Mistrzostwa Świata w Anglii. Na Mundialu Olivares wystąpił we wszystkich trzech meczach z Włochami, KRLD i ZSRR. Rok później wystąpił w Copa América 1967, na którym Chile zdobyło brązowy medal. W turnieju Olivares wystąpił we wszystkich siedmiu meczach z Kolumbią (eliminacje), Wenezuelą, Paragwajem, Urugwajem, Argentyną i Boliwią. W 1974 roku po raz drugi został powołany przez selekcjonera Luisa Álamosa do kadry na Mistrzostwa Świata w RFN. Na Mundialu Olivares był rezerwowym i nie wystąpił w żadnym meczu.

Ostatni raz w reprezentacji wystąpił 24 kwietnia 1974 w wygranym 1-0 towarzyskim spotkaniu z Haiti. Od 1965 do 1974 roku rozegrał w kadrze narodowej 32 spotkania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]