Julia Niewiarowska-Brzozowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julia Niewiarowska-Brzozowska
Data urodzenia 1827
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 1891
Warszawa
Zawód, zajęcie kompozytorka

Julia Niewiarowska-Brzozowska (ur. 1827, zm. 10 grudnia (28 listopada) 1891 w Warszawie) – polska kompozytorka okresu romantyzmu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była siostrą Karola Brzozowskiego. Studiowała muzykę u Augusta Freyera w Warszawie. W latach 1845–1848 roku występowała w Berlinie i Warszawie. Po ślubie z pisarzem Aleksandrem Niewiarowskim prowadziła salon artystyczny w Warszawie[1][2][3]. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • ok. 1860 Gustaw Sennewald wydał Mazourka pour piano
  • ok. 1880 Warszawskie Towarzystwo Muzyczne wydało jej kompozycję Szatan

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarli, Kuryer Lwowski (Lemberger Courier), 1891-12-13, s. 4, anno.onb.ac.at [dostęp 2019-08-09].
  2. Wspomnienie pośmiertne Kurier Warszawski 1891 nr 341 s. 3
  3. Niewiarowska-Brzozowska, Julia, oxfordmusiconline.com [dostęp 2019-08-09] (ang.).
  4. JULJA NIEWIAROWSKA, cmentarze.um.warszawa.pl [dostęp 2019-08-09].