Julian Feliks Folik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Feliks Folik
pułkownik saperów pułkownik saperów
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1905
Stanisławów
Data i miejsce śmierci 24 wrzesień 1996
Doncaster
Przebieg służby
Lata służby 1928-1947
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne
Jednostki 5 Batalion Saperów
Ośrodek Wyszkolenia Oficerów Saperów w Thouars (Francja)
1 Samodzielna Brygada Strzelców
4 Batalion Saperów
Stanowiska dowódca plutonu
zastępca oficera mobilizacyjnego
oficer sztabu dowódcy saperów Armii „Prusy”
dowódca kompanii saperów
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
kampania francuska 1940
Odznaczenia
Order BritEmp rib.png

Julian Feliks Folik (ur. 21 listopada 1905 w Stanisławowie, zm. 24 września 1996 w Doncaster [1]) – pułkownik saperów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Julian Feliks Folik urodził się 21 listopada 1905 roku w Stanisławowie. W latach 1928–1929 odbył przeszkolenie na Kursie Unitarnym w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. W latach 1929–1932 był podchorążym Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 7 sierpnia 1932 roku prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1931 roku i 23. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 5 batalionu saperów w Krakowie na stanowisko dowódcy plutonu[2]. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów[3]. W latach 1937–1939 pełni funkcję zastępcy oficera mobilizacyjnego 5 batalionu saperów. Podczas kampanii wrześniowej w Ośrodku Zapasowym Saperów Nr 3 na stanowisku oficera ewidencyjno-personalnego[4]. Następnie pełni służbę jako oficer w sztabie dowódcy saperów – ppłk dypl. sap. Leona Tyszyńskiego w dowództwie Armii „Prusy” gen. dyw. Dęba-Biernackiego[5].

Po kampanii wrześniowej przedostał się do Francji i został przydzielony do Ośrodka Wyszkolenia Oficerów Saperów w Thouars. 18 czerwca 1940 o godz. 5.50 został ranny podczas bombardowania dworca kolejowego w Thouars przez Luftwaffe.

W 1943, w stopniu kapitana służył jako dowódca 1 kompanii saperów w 1 Samodzielnej Brygadzie Strzelców[6]. W 1945 r. został dowódcą 7 kompanii saperów w nowo utworzonym 4 batalionie saperów. Służbę wojskową zakończył wraz z rozwiązaniem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w 1947 r.

21 sierpnia 1961 roku otrzymał obywatelstwo Wielkiej Brytanii. Był inżynierem. Mieszkał w Nottingham[7]. Zmarł 24 września 1996 r. Msza żałobna została odprawiona w kościele St. Peters-in-Chains, Cheąuer Road, Doncaster, w poniedziałek 7 października 1996 r. o godz. 10.15, po czym nastąpił pogrzeb na cmentarzu Rose Hill[8].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Saper nr. 150 z grudnia 1996 s. 41
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 15 sierpnia 1932 roku, s. 349, 357, 358.
  3. Rocznik Oficerski 1939 s. 252
  4. Saperzy w Służbie Polsce s.198
  5. Polskie wojska saperskie... s. 325.
  6. Rozkazy dzienne 1943 ↓, s. 138, 249.
  7. Naturalizacja. „The London Gazette”. 42490, s. 7522, 1961-10-17. Londyn. 
  8. Saper nr. 150 z grudnia 1996 s. 41

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]