Julian Makowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Makowski
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1875
Warszawa, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1959
Warszawa, Polska
Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo międzynarodowe
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1923
Uniwersytet Poznański
Profesura 1936
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Wyższa Szkoła Handlowa
Stanowisko 1905-1936 wykładowca
1936-1940 profesor
1937-1940 rektor
Uczelnia Akademia Prawa Międzynarodowego w Hadze
Stanowisko wykładowca
Okres zatrudn. 1932
Uczelnia Akademia Nauk Politycznych
Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko profesor
Okres zatrudn. od 1945
Naczelnik
Ministerstwo Wydział traktatowy MSZ
Okres spraw. 1919–1936
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Korony (Belgia) Komandor Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Złote Promienie ze Wstęgą Orderu Świętego Skarbu (Japonia) (1888–2003) Komandor Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Wielki Oficer Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Wielki Komandor Orderu Zbawiciela (Grecja) Order Lwa Białego III Klasy (Czechosłowacja) Komandor Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania) Krzyż Komandorski II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Krzyż Komandorski z Gwiazdą Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Komandor 1. klasy Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Komandor I klasy Orderu Białej Róży Finlandii Komandor Orderu Danebroga (Dania) Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii Wielki Oficer Orderu Świętego Sawy

Julian Edmund Makowski (ur. 6 lutego 1875 w Warszawie, zm. 25 listopada 1959 tamże) – polski dyplomata i prawnik, specjalista prawa międzynarodowego, profesor i rektor Szkoły Głównej Handlowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie odbył studia w Wyższym Instytucie Handlowym w Antwerpii uzyskując w 1898 dyplom licencjata. Następnie studiował w Szkole Nauk Politycznych w Paryżu i na wydziale prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1923 uzyskał magisterium prawa na Uniwersytecie Warszawskim i doktorat prawa na Uniwersytecie Poznańskim.

Od 1906 roku wykładowca prawa międzynarodowego w późniejszej Wyższej Szkoły Handlowej, od 1915 wykładowca Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Od 1936 profesor SGH. W latach 1937–1940 rektor SGH.

Od 24 lipca 1919 naczelnik wydziału traktatowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Członek delegacji do rokowań z Czechosłowacją (1920), z Wolnym Miastem Gdańskiem (1921 – wiceprzewodniczący delegacji), z Litwą (1928). W 1930 delegat rządu RP na konferencję kodyfikacyjną prawa międzynarodowego w Hadze. Od 1931 przewodniczący Wyższej Komisji Dyscyplinarnej w MSZ. Wynegocjował i podpisał traktaty arbitrażowe z Belgią, Danią, Szwecją, Norwegią, Holandią, Luksemburgiem i Szwajcarią.

W 1932 wykładał w Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze. W roku 1933 objął redakcję Zbioru Dokumentów miesięcznika Polityka Narodów. Współredaktor Encyklopedii Nauk Politycznych (t 1-4 Warszawa 1936-1939). Po II wojnie światowej wykładowca, następnie profesor Akademii Nauk Politycznych (później Szkoły Głównej Służby Zagranicznej), a także Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1945 r.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

26 odznaczeń zagranicznych[1], m.in.:

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Rozwój i przyszłość prawa międzynarodowego, Warszawa 1916
  • O konsulach i konsulatach, Warszawa 1918
  • Ustrój konstytucyjny Stanów Zjednoczonych Ameryki, Warszawa 1918
  • Prawo międzynarodowe wyd.I Warszawa 1918, wyd. IV, Warszawa 1931
  • Prawno-państwowe położenie Wolnego Miasta Gdańska, Warszawa 1923
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  • Współczesne formy sądownictwa międzynarodowego, Warszawa 1926
  • Teoria i technika zawierania umów międzynarodowych, Warszawa 1931 (II wyd)
  • L’organisation actuelle de l’arbitrage international, Paris 1932
  • Zagadnienie państwowości Wolnego Miasta Gdańska, Warszawa 1934
  • Współczesne formy bezpieczeństwa zbiorowego, Warszawa 1935
  • Umowy międzynarodowe Polski, Warszawa 1935 (II wyd)
  • Podręcznik prawa międzynarodowego, Warszawa 1948 (wyd. IV),
  • Organa państwa w stosunkach międzynarodowych, Warszawa 1957.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Tadeusz Cieślak: Księga pamiątkowa ku czci Juliana Makowskiego z okazji 50-lecia pracy naukowej. Warszawa: PWN, 1957, s. 6.
  2. a b Makowski Julian. „The Review of the Polish Academy of Sciences”. T. 4-5, s. 105, 1959. Ossolineum. 
  3. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 11, s. 301, 1936. 
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Czy wiesz kto to jest?. Stanisław Łoza (red.). Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 456.
  5. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 12, s. 202, 1931. 
  6. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 21, s. 178, 1932. 
  7. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 9, s. 231, 1936. 
  8. Diário Oficial da União (DOU) (port.). 1934-10-26. [dostęp 2014-06-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Julian Makowski (biogram), [w:] Encyklopedia Nauk Politycznych, t. 3. Warszawa, 1938
  • Julian Makowski. slawniprawnicy.pl. [dostęp 2015-10-04].