Julian Siennicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Władysław Siennicki
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1867
Siennica-Święchy
Data i miejsce śmierci 20 października 1959
Warszawa
Senator I kadencji (II RP)
Okres od 12 listopada 1922
do 13 lipca 1927
Przynależność polityczna Związek Ludowo-Narodowy

Julian Władysław Siennicki (ur. 16 lutego 1867 w Siennicy-Święchach, zm. 20 października 1959 w Warszawie) – polski prawnik, notariusz, w latach 1922–1927 senator Rzeczypospolitej Polskiej, wiceminister sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1901 był rejentem (notariuszem) w Ostrowi Mazowieckiej, specjalizował się w zagadnieniach związanych z komasacją gruntów rolnych. W związku z tym powoływano go na rzeczoznawcę m.in. w Petersburgu, w 1910 uczestniczył w naradach nad ustawą o prawie komasacyjnym. Podczas I wojny światowej był zaangażowany w prace Centralnego Komitetu Obywatelskiego Pomocy Wygnańcom. Od 1919 podprokurator Sądu Najwyższego, w 1921 był delegatem Ministerstwa Sprawiedliwości na konferencję pokojową w Rydze. Należał do Komisji Reewakuacyjnej, która działała w latach 1921–1922 w Moskwie. Od 1922 senator z województwa białostockiego z ramienia Związku Ludowo-Narodowego, od marca 1924 do lipca 1927 Wiceminister Sprawiedliwości[1], po 1927 powrócił do notariatu, członek Rady Warszawskiej Izby Notarialnej[2]. Podczas II wojny światowej kontynuował pracę notariusza, podczas powstania warszawskiego zginęła jego żona Halina. Po upadku powstania dotarł do Grodziska Mazowieckiego, gdzie mieszkał do zakończenia działań wojennych. W marcu 1945 powrócił do Warszawy, miesiąc później wznowił praktykę zawodową. Od 1948 pracował w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Grodzkiego oraz jako sędzia, w 1950 ze względów politycznych odsunięty od wykonywania zawodu. W 1953 z tych samych powodów odmówiono mu zatrudnienia w Państwowym Biurze Notarialnym.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 150, rząd 4, miejsce 4)[3][4].

Autor licznych aktów prawnych i ekonomicznych.

Był ojcem Haliny Szymańskiej - agentki brytyjskiego wywiadu.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czy wiesz kto to jest?, praca zbiorowa pod redakcją Stanisława Łozy, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, tom I s. 664.
  2. Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, redakcja naukowa prof. Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana, Polska Oficyna Wydawnicza BGW Warszawa 1994, s. 547–548 ​ISBN 83-7066-569-1​.
  3. Cmentarz Stare Powązki: SIENNICCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-05].
  4. Julian Władysław Siennicki, Sejm Wielki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]