Julian Szychowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Szychowski
Data i miejsce urodzenia 16 sierpnia 1876
Lipinki
Data i miejsce śmierci 24 września 1951
Waterford
Senator I kadencji (II RP)
Okres od 12 listopada 1922
do 26 lutego 1926
Przynależność polityczna Narodowa Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Rycerski Świętego Sylwestra

Julian Szychowski (ur. 16 sierpnia 1876 w Lipinkach, zm. 24 września 1951 w miejscowości Waterford w Kanadzie) – adwokat, senator RP, honorowy obywatel Grudziądza[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i studia[edytuj | edytuj kod]

Należał do tajnego Związku Filomatów Pomorskich. Po zdobyciu matury w 1900 studiował prawo, a także ekonomię na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie i Królewcu. W czasie studiów był członkiem tajnych studenckich organizacji samokształceniowych.

Praca zawodowa, działalność narodowa i śpiewacza pod zaborami[edytuj | edytuj kod]

Kiedy skończył studia, pracował w niemieckich sądach w Marburgu, Frankfurcie nad Menem i Kassel. W 1909 przybył do Grudziądza i założył własną kancelarię adwokacką. Bronił przed sądami pruskimi przede wszystkim Polaków, w tym, w licznych procesach prasowych, redaktorów „Gazety Grudziądzkiej”, kierowanej przez Wiktora Kulerskiego. Od 1910 był jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Śpiewawczego „Lutnia” oraz prezesem jego pierwszego zarządu. Wstąpił do Towarzystwa Przemysłowców Polskich, Towarzystwa Ludowego i Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Grudziądzu. W grudniu 1912 był jednym z założycieli Związku Kół Śpiewawczych na Prusy Zachodnie w Grudziądzu i został wiceprezesem jego zarządu. Następnie, w 1913 był jednym z założycieli założycieli Narodowego Stronnictwa Ludowego w Bydgoszczy i został członkiem Rady Narodowej w Poznaniu.

Działalność w II RP[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej mieszkał w Grudziądzu. Po jej zakończeniu był członkiem Polskiej Rady Narodowej na Miasto Grudziądz, organizatorem i przewodniczącym Straży Ludowej, delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (odbył się 5 grudnia 1918), zastępcą delegata rządu polskiego przy grudziądzkim magistracie, a także przewodniczącym Komisji Przyjęcia Wojsk Polskich w Grudziądzu 23 stycznia 1920. W okresie międzywojennym był m.in. wieloletnim przewodniczącym Rady Miejskiej w Grudziądzu oraz marszałkiem Sejmiku Wojewódzkiego w Toruniu. W listopadzie 1922 z ramienia Narodowej Partii Robotniczej został wybrany na senatora z województwa pomorskiego. W lutym 1926 zrzekł się mandatu. W 1928 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 1932 otrzymał tytuł Szambelana Papieskiego. Był także kawalerem papieskiego Orderu św. Sylwestra.

Emigracja[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Kanady. Po śmierci został pochowany na cmentarzu w Brandford. Jego żona, Zofia z Pałubickich Szychowska, została zamordowana przez Niemców w Grudziądzu 11 listopada 1939 na Księżych Górach na wschód od Grudziądza.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Imieniem Szychowskiego nazwano jedną z ulic w Grudziądzu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odczyt prezydenta Andrzeja Wiśniewskiego. KIK Grudziądz. [dostęp 2011-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-02)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]