Julian Tokarski (geolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Tokarski
Ilustracja
Julian Tokarski siedzi pierwszy z lewej
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1883
Stanisławów
Data i miejsce śmierci 17 października 1961
Kraków
profesor nauk geologicznych
Alma Mater Uniwersytet Lwowski
Doktorat 1905
Habilitacja 1914
Profesura 1920
Uczelnia Uniwersytet Lwowski
Uniwersytet Jagielloński
Wyższa Szkoła Rolnicza
AGH
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej

Julian Tokarski (ur. 29 marca 1883 w Stanisławowie, zm. 17 października 1961 w Krakowie) – polski geolog, petrograf i gleboznawca, doktor filozofii, profesor mineralogii i petrografii członek PAU oraz PAN.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do gimnazjum uczęszczał początkowo w Brodach, następnie w Stryju, gdzie też w 1901 składa egzamin dojrzałości. W tym samym roku zapisuje się na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Lwowskiego, mając zamiar studiować historię, ale ostatecznie decyduje się na nauki geologiczne. W 1905 otrzymuje stopień doktora filozofii na podstawie pracy pt. "O diamentach marmaroskich". Po habilitacji (w 1914) został profesorem tegoż uniwersytetu (od 1919) oraz Politechniki Lwowskiej (od 1920). Został wybrany dziekanem Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie na rok akademicki 1936/1937[1].

W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki ZSRR w Moskwie[2]. Po II wojnie światowej był profesorem najpierw Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie Wyższej Szkoły Rolniczej i równolegle Akademii Górniczo-Hutniczej.

Był członkiem korespondentem (1938) i członkiem czynnym (1945) Polskiej Akademii Umiejętności oraz członkiem tytularnym (1952) i rzeczywistym (1957) Polskiej Akademii Nauk.

Prowadził głównie badania fosforytów, lessów oraz skał krystalicznych Tatr i Wołynia.

W latach 1927–32, 1939, 1945–46 był prezesem Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika. Za całokształt swej długoletniej działalności został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Dziesięciolecia Polski Ludowej.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze zasłużonych[3].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Miasteczko Studenckie AGH zawiera ulicę Juliana Tokarskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika miejska. Nowi dziekani na U. J. K.. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 159 z 15 lipca 1936. 
  2. [Dzieje najnowsze: Tom 14, PAN, 1983]
  3. Karolina Grodziska Opis trasy zwiedzania cmentarza Rakowickiego [w:] Cmentarz Rakowicki w Krakowie wyd. przez Obywatelski Komitet Ratowania Krakowa, Agencja Omnipress Warszawa 1988, s. 134

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Parageneza soli kamiennej, gipsu i syngenitu (1913)
  • Zagadnienia fosforytów niezwiskich (1931)
  • Zagadnienie Prakarpat (1935)
  • Nowoczesne metody badań minerałów glebowych (1958).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Halina Urban, Julian Tokarski, Muzeum Geologiczne Państwowego Instytutu Geologicznego [dostęp 2014-09-04] (pol.).