Julio César Antúnez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julio César Antúnez
Pełne imię i nazwisko Julio César Antúnez Amorín
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1956
Montevideo
Pozycja Obrońca, napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1970–1973 River Plate Montevideo
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1973–1980 River Plate Montevideo
1980–1981 Deportes Aviación 34 (2)
1982 LDU Quito
1983 9 de Octubre
1983 Green Cross 19 (1)
1984 Fernández Vial 8 (5)
1985 Trasandino
1986 Deportes Iquique 9 (1)
1987 Liverpool
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1974–1975  Urugwaj U-20 9 (0)
1975–1976 Urugwaj Urugwaj IO
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1987–1990 Liverpool
1990–1992 Central Español
1992 Deportes Concepción
1993–1994 Bella Vista
1995 LDU Portoviejo
1996–1997 Central Español
1998–1999 Liverpool
1999–2000 River Plate Montevideo
2002–2003 Xelajú MC
2003–2004 Cobán Imperial
2005–2006 Central Español
2007 Cobán Imperial
2007 Tacuarembó
2008 Central Español
2008 Suchitepéquez
2009 Atenas
2010 Miramar Misiones
2011–2012 Liverpool
2013–2014 Cobán Imperial
2015–2016 El Tanque Sisley
2017–2018 El Tanque Sisley
2018 Rampla Juniors

Julio César „Tola” Antúnez Amorín (ur. 9 stycznia 1956 w Montevideo) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Antúnez urodził się w dzielnicy Cerrito stołecznego miasta Montevideo, w której wychowywał się do ósmego roku życia[1]. Jego ojciec był śmieciarzem, zaś matka gospodynią domową[2]. Najpierw występował w amatorskiej, osiedlowej drużynie Miguelito Siré, a następnie dołączył do drużyny juniorskiej klubu Racing Club de Montevideo[1]. W wieku czternastu lat został wypatrzony przez Eugenio Galvalisiego – skauta krajowego giganta Club Nacional de Football – jednak mimo oferty z Nacionalu zdecydował się dołączyć do niżej notowanego River Plate Montevideo[3]. Do pierwszej drużyny River został włączony jako siedemnastolatek przez szkoleniowca Luisa Grimaldiego[2]. Szybko zapracował sobie na miano jednego z najbardziej utalentowanych młodych graczy w Urugwaju[1]. Na koniec sezonu 1977 spadł z River do drugiej ligi, lecz powrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej już po roku nieobecności. Ogółem barwy River reprezentował przez osiem lat, głównie jako podstawowy obrońca zespołu, lecz oprócz wspomnianego awansu do pierwszej ligi nie odniósł z nim poważniejszych sukcesów[4].

W 1980 roku Antúnez został zawodnikiem chilijskiego Deportes Aviación[5]. Na koniec sezonu 1980 spadł z Aviación do drugiej ligi – za zapleczu najwyższej klasy rozgrywkowej zaczął być wystawiany przez trenera Isaaca Carrasco na nietypowej dla siebie pozycji napastnika[6] (przez większość kariery występował jako środkowy lub prawy obrońca[7]). Już po roku nieobecności powrócił z Aviación do pierwszej ligi, lecz przed rozpoczęciem kolejnego sezonu klub został rozwiązany z powodów finansowych[8]. W kwietniu 1982 został ściągnięty przez Luisa Grimaldiego (swojego byłego trenera z River) do prowadzonej przez niego drużyny LDU Quito – ówczesnego wicemistrza Ekwadoru[9]. Tam bez większych sukcesów grał przez rok, po czym odszedł do niżej notowanego AD 9 de Octubre[10]. W sezonie 1983 zdobył z nim wicemistrzostwo Ekwadoru.

Następnie Antúnez powrócił do Chile, gdzie kontynuował swoją karierę w przeciętnych drużynach Green Cross Temuco i CD Fernández Vial[5]. Z ekipą z miasta Concepción na koniec rozgrywek 1984 spadł do drugiej ligi. Bezpośrednio po tym odszedł do drugoligowego CD Trasandino, z którym z kolei wywalczył awans do pierwszej ligi chilijskiej[11]. Później bez poważniejszych osiągnięć występował jeszcze rok w Deportes Iquique, by u schyłku kariery powrócić do ojczyzny, do drugoligowego Liverpool FC. Tam w wieku 31 lat zakończył piłkarską karierę[5]. Był opisywany jako charakterny, obdarzony naturalnymi umiejętnościami przywódczymi stoper[12].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1974 Antúnez został powołany przez Carlosa Silvę Cabrerę do reprezentacji Urugwaju U-20 na Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20[3]. Na turnieju rozgrywanym w Chile wystąpił w trzech z czterech możliwych spotkań, zaś jego kadra dotarła do finału, gdzie uległa Brazylii (1:2)[13]. W sierpniu 1975 znalazł się w składzie na kolejne Mistrzostwa Ameryki Południowej U-20, tym razem odbywające się na peruwiańskich boiskach[3]. Rozegrał wówczas wszystkie sześć meczów i był filarem urugwajskiej drużyny, która prowadzona przez Waltera Brienzę triumfowała w rozgrywkach po pokonaniu w finale po serii rzutów karnych Chile (1:1, 3:1 k)[13]. Obok Antúneza w skład zwycięskiej kadry wchodzili gracze tacy jak Rodolfo Rodríguez, Juan Ramón Carrasco czy Darío Pereyra[1].

W październiku 1975 Antúnez w barwach olimpijskiej reprezentacji Urugwaju wziął udział w Igrzyskach Panamerykańskich w Meksyku[5]. Jego drużyna odpadła wówczas z turnieju piłkarskiego w pierwszej rundzie. W styczniu 1976 był podstawowym piłkarzem urugwajskiej młodzieżówki podczas kontynentalnych eliminacji do Igrzysk Olimpijskich w Montrealu[1]. Podopieczni Brienzy zakwalifikowali się na igrzyska, lecz ostatecznie Urugwaj zdecydował się nie wysyłać swoich piłkarzy do Kanady[14].

W tamtym okresie Antúnez został również powołany do pierwszej reprezentacji Urugwaju przez selekcjonera Carlosa Silvę Cabrerę na towarzyski turniej Copa Juan Pinto Durán[3]. Nie zdołał jednak nigdy zadebiutować w seniorskiej kadrze narodowej.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku Antúnez ukończył kurs trenerski w placówce Instituto Superior de Educación Física w stołecznym Montevideo[15]. Karierę szkoleniową rozpoczął w niecodziennych okolicznościach, gdy był jeszcze zawodnikiem drugoligowego Liverpoolu FC[3]. Trener tego zespołu Néstor Gonçalves zrezygnował ze stanowiska, a w końcówce sezonu władze klubu zaproponowały objęcie stanowiska szkoleniowca Antúnezowi, który z powodu kontuzji nie był wówczas zdolny do gry[16]. Początkujący trener szybko zdołał poprawić wyniki drużyny i na koniec rozgrywek 1987 awansował z nią do pierwszej ligi – był to powrót Liverpoolu na najwyższy szczebel rozgrywek po pięciu latach przerwy[17]. W pierwszej lidze prowadził Liverpool jeszcze przez kilka lat bez poważniejszych osiągnięć, by następnie objąć innego ligowego średniaka – Central Español[5]. Osiągał z nim wyniki powyżej oczekiwań – zajmował kolejno czwarte i szóste miejsce w tabeli.

W styczniu 1992 Antúnez objął chilijski Deportes Concepción, z którego jednak został zwolniony już po ośmiu ligowych meczach[18]. Po nieudanym pobycie zagranicą powrócił do ojczyzny, gdzie przez pewien czas trenował przeciętną drużynę CA Bella Vista, z którą plasował się w dolnej części tabeli. W następnych latach zanotował epizod w ekwadorskim LDU Portoviejo, a także prowadził ze średnim skutkiem rodzime ekipy Central Español, Liverpool FC oraz River Plate Montevideo[5]. Później zdecydował się na wyjazd do Gwatemali, gdzie prowadził kolejno drużyny Xelajú MC i Cobán Imperial[19]. Z niebędącą faworytem do tytułu ekipą Cobán wywalczył w wiosennym sezonie Clausura 2004 historyczne, pierwsze i jak dotąd jedyne w dziejach klubu mistrzostwo Gwatemali[11]. Tym samym Cobán został pierwszym zespołem spoza stolicy, który wygrał tytuł mistrzowski od czasu wprowadzenia półrocznych sezonów[20]. Sam Antúnez został wówczas wybrany najlepszym trenerem ligi gwatemalskiej[5], był chwalony za umiejętne stawianie na młodych zawodników[21]. Został zwolniony we wrześniu 2004 po trzech porażkach z rzędu i odpadnięciu już w pierwszej rundzie kontynentalnych rozgrywek Copa Interclubes UNCAF[22].

W styczniu 2005 Antúnez powrócił do ekipy Central Español, występującej już wówczas w drugiej lidze urugwajskiej[21]. W sezonie 2005 wywalczył z nią awans do najwyższej klasy rozgrywkowej[11]. Przed skromnym beniaminkiem postawiono cel uniknięcia spadku – media zwracały uwagę na brak istotnych wzmocnień kadrowych poczynionych po promocji[23]. Podopieczni Antúneza okazali się jednak rewelacją rozgrywek, imponując efektownym stylem gry i zajęli czwarte miejsce w tabeli[24]. Następnie Central Español dzięki udanemu występowi w ligowym turnieju Copa Artigas zakwalifikował się do Copa Sudamericana 2006 i tym samym po raz pierwszy w historii awansował do rozgrywek międzynarodowych (ostatecznie zakończył w nich swój udział w pierwszej rundzie)[11]. W kolejnym sezonie Antúnez zajął z Central Español ósmą pozycję w tabeli, a bezpośrednio po tym nie przedłużył wygasającej umowy z klubem[25]. Zaraz potem powrócił do swojego poprzedniego zespołu Cobán Imperial, występującego już wówczas w drugiej lidze gwatemalskiej. Tam nie spełnił jednak oczekiwań i nie zdołał doprowadzić ekipy z powrotem do pierwszej ligi (przegrał baraże o awans)[26].

W październiku 2007 Antúnez podpisał umowę z walczącym o utrzymanie w lidze urugwajskiej Tacuarembó FC[27]. Prowadził go przez kolejne dwa miesiące, odnosząc tylko jedno zwycięstwo w siedmiu meczach, po czym zrezygnował ze stanowiska w obliczu braku oczekiwanych wzmocnień drużyny i słabej kondycji finansowej klubu[28]. W marcu 2008 po raz czwarty został trenerem zespołu Central Español, zastępując na tym stanowisku Gustavo Díaza[29]. Zdołał utrzymać zespół w pierwszej lidze, po czym w sierpniu 2008 objął gwatemalski CSD Suchitepéquez[30]. Uplasował się z tą drużyną na dziewiątym miejscu w tabeli, po czym odszedł z klubu, nie potrafiąc się porozumieć z zarządem w kwestii nowego kontraktu (oczekiwał podwyżki zarobków) i powrócił do ojczyzny[31]. We wrześniu 2009 podpisał umowę ze skromnym, walczącym o uniknięcie relegacji zespołem CA Atenas[32], gdzie pracował przez trzy miesiące (piętnaste miejsce w tabeli). W maju 2010 – w samej końcówce sezonu 2009/2010 – zastąpił Adána Machado na stanowisku trenera drugoligowej drużyny Miramar Misiones, szykującej się do baraży o awans. Poprowadził ją w czterech meczach barażowych i awansował z nią do pierwszej ligi, a zaraz po tym odszedł z klubu[33].

W październiku 2011 Antúnez powrócił do zespołu Liverpool FC[34]. Od razu poprawił wyniki drużyny, która pod jego wodzą w wiosennej fazie Clausura okazała się czarnym koniem rozgrywek – zanotowała jedenaście zwycięstw w piętnastu meczach, do samego końca walcząc o tytuł mistrzowski i ostatecznie zajęła trzecie miejsce w tabeli[35]. Dzięki temu jego podopieczni zakwalifikowali się do międzynarodowych rozgrywek Copa Sudamericana 2012[11]. Bezpośrednio po świetnym sezonie Antúnez przedłużył umowę z Liverpoolem[36]. W rozgrywkach Copa Sudamericana dotarł z ekipą do 1/8 finału, zaś w listopadzie 2012 został niespodziewanie zwolniony ze stanowiska[37]. Media spekulowały, iż przyczynami odejścia szkoleniowca była nierówna gra drużyny oraz pogorszenie relacji z zawodnikami i zarządem klubu[38]. We wrześniu 2013 po raz trzeci objął gwatemalskiego drugoligowca Cobán Imperial, lecz nie udało mu się doprowadzić go na najwyższy szczebel rozgrywkowy[26].

W kwietniu 2015 Antúnez został trenerem ubogiego zespołu El Tanque Sisley, mającego za cel utrzymanie w lidze urugwajskiej[39]. Prowadził go przez nieco ponad rok, zajmując kolejno jedenastą i dziewiątą lokatę w tabeli. Zrezygnował ze stanowiska w maju 2016 po pięciu porażkach z rzędu[40] – w ostatnich meczach sezonu ekipę poprowadził Gabriel Corral, który spadł z nią do drugiej ligi[41]. W lipcu 2017 Antúnez ponownie objął El Tanque, który w międzyczasie awansował z powrotem do najwyższej klasy rozgrywkowej[42]. Uplasował się z nim na czternastym miejscu w tabeli i po barażach utrzymał go w pierwszej lidze[43]. W lutym 2018 targany problemami finansowymi i organizacyjnymi El Tanque wycofał się jednak z rozgrywek[44]. Siedem miesięcy później Antúnez zastąpił Julio Fuentesa w roli trenera ekipy Rampla Juniors[43]. Utrzymał ekipę w najwyższej klasie rozgrywkowej, lecz bezpośrednio potem odszedł z ekipy, gdyż nie potrafił porozumieć się z zarządem w kwestii nowej umowy i wizji drużyny w nadchodzącym sezonie[45].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Joselo Olascuaga: Pintoresco y genial,”Tola” Antúnez (hiszp.). W: Tenfield [on-line]. tenfield.com.uy, 8 czerwca 2015. [dostęp 17 września 2018].
  2. a b Marcelo Decaux: "Somos hipócritas y envidiosos; el uruguayo no es frontal" (hiszp.). W: El Observador [on-line]. elobservador.com.uy, 10 marca 2018. [dostęp 17 września 2018].
  3. a b c d e Jorge Bonica: “HAY UN MONTÓN DE CHANTAS METIDOS EN ESTO DEL FÚTBOL” (hiszp.). W: El Bocón [on-line]. elbocon.com.uy, 9 listopada 2016. [dostęp 17 września 2018].
  4. Club Atlético RIVER PLATE (hiszp.). W: Fútbol en América (blog) [on-line]. historiascoperas.blogspot.com, 29 sierpnia 2016. [dostęp 17 września 2018].
  5. a b c d e f g BIOGRAFÍA (hiszp.). W: DT Julio Antúnez [on-line]. julioantunez.com.uy. [dostęp 18 września 2018].
  6. FALLECIÓ CLAUDIO TELLO, EX SELECCIONADO NACIONAL Y JUGADOR DE AVIACIÓN, COBRELOA, ANTOFAGASTA Y PROVINCIAL OSORNO (hiszp.). W: Asociación Nacional de Fútbol Profesional [on-line]. anfp.cl, 15 kwietnia 2014. [dostęp 18 września 2018].
  7. JULIO CÉSAR ANTÚNEZ (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 1 grudnia 2011. [dostęp 18 września 2018].
  8. JUGARON EN PRIMERA UN DÍA | Club de Deportes Aviación (hiszp.). W: CNX Chile [on-line]. cnxradio.cl, 25 sierpnia 2015. [dostęp 18 września 2018].
  9. NOTA 1982 (hiszp.). W: Archivo Fútbol Ecuatoriano [on-line]. archivo-futbolecuador.blogspot.com (blog), 10 lipca 2007. [dostęp 18 września 2018].
  10. AÑO 1983 SERIE A (hiszp.). W: Archivo Fútbol Ecuatoriano [on-line]. archivo-futbolecuador.blogspot.com (blog), 10 lipca 2007. [dostęp 18 września 2018].
  11. a b c d e LOGROS OBTENIDOS (hiszp.). W: DT Julio Antúnez [on-line]. julioantunez.com.uy. [dostęp 18 września 2018].
  12. Julio César "Tola" Antúnez: "Como jugador, siempre fui un líder natural" (hiszp.). W: Tenfield [on-line]. YouTube, 25 września 2018. [dostęp 2 listopada 2018].
  13. a b Sudamericanos s20: década del 70 (hiszp.). W: Asociación Uruguaya de Fútbol [on-line]. auf.org.uy. [dostęp 18 września 2018].
  14. La selección uruguaya de fútbol no irá a Montreal (hiszp.). W: El País [on-line]. elpais.com, 9 czerwca 1976. [dostęp 18 września 2018].
  15. ESTUDIOS REALIZADOS (hiszp.). W: DT Julio Antúnez [on-line]. julioantunez.com.uy. [dostęp 18 września 2018].
  16. Marcelo Cozza: “Soy el técnico, incluido Ondino Viera, que sacó los mejores resultados” (hiszp.). W: Tenfield [on-line]. tenfield.com.uy, 6 listopada 2012. [dostęp 18 września 2018].
  17. Historia (hiszp.). W: Liverpool FC [on-line]. liverpoolfc.com.uy, 2015. [dostęp 19 września 2018].
  18. Concepcion 1992 - Campeonato Nacional (hiszp.). W: Solofutbol.cl [on-line]. solofutbol.cl. [dostęp 18 września 2018].
  19. Gerardo González, Juan Fernando Lara: Argentinos encabezan la legión de extranjeros en futbol de Guatemala (hiszp.). W: La Nación [on-line]. nacion.com, 7 sierpnia 2002. [dostęp 18 września 2018].
  20. 2004: Cobán, monarca del futbol nacional (hiszp.). W: Prensa Libre [on-line]. prensalibre.com, 6 czerwca 2017. [dostęp 18 września 2018].
  21. a b Antúnez - Prensa (hiszp.). YouTube, czerwiec 2004. [dostęp 18 września 2018].
  22. Almeida y Antúnez abandonan dirección de Municipal y Cobán (hiszp.). W: Plainview Daily Herald [on-line]. myplainview.com, 30 września 2004. [dostęp 18 września 2018].
  23. Todos mirando al Clausura (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 16 stycznia 2006. [dostęp 18 września 2018].
  24. José Puente:"Tenemos un gran estado motivacional" (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 18 kwietnia 2006. [dostęp 18 września 2018].
  25. Daniel Altez: Nacional: Jugadores no entrenaron (hiszp.). W: Diario El Este [on-line]. diarioeleste.com, 4 stycznia 2007. [dostęp 18 września 2018].
  26. a b Tola Antúnez volvió a Guatemala (hiszp.). W: Fútbol.uy [on-line]. futbol.com.uy, 18 września 2013. [dostęp 18 września 2018].
  27. Antúnez es nuevo técnico de Tacuarembó (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 9 października 2007. [dostęp 18 września 2018].
  28. DT se busca (hiszp.). W: Espectador [on-line]. espectador.com, 12 grudnia 2007. [dostęp 18 września 2018].
  29. Julio Antúnez nuevo técnico de Central (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 19 marca 2008. [dostęp 18 września 2018].
  30. El uruguayo Julio César Antúnez es el nuevo entrenador del Suchitepéquez de Guatemala (hiszp.). W: Soitu [on-line]. soitu.es, 19 sierpnia 2008. [dostęp 18 września 2018].
  31. Hondureño Jorge Pineda, nuevo entrenador del Suchitepéquez (hiszp.). W: Proceso [on-line]. proceso.hn, 13 grudnia 2008. [dostęp 18 września 2018].
  32. Antúnez es el nuevo técnico de Atenas (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 22 września 2009. [dostęp 19 września 2018].
  33. Miramar Misiones 2- Juventud 0 (hiszp.). W: Fútbol.uy [on-line]. futbol.com.uy, 26 czerwca 2010. [dostęp 19 września 2018].
  34. Antúnez es el nuevo DT de Liverpool (hiszp.). W: Fútbol.uy [on-line]. futbol.com.uy, 3 października 2011. [dostęp 19 września 2018].
  35. Antúnez y la campaña de Liverpool (hiszp.). W: Fútbol.uy [on-line]. futbol.com.uy, 29 maja 2012. [dostęp 19 września 2018].
  36. El Tola Antúnez renovó con Liverpool (hiszp.). W: Fútbol.uy [on-line]. futbol.com.uy, 9 czerwca 2012. [dostęp 19 września 2018].
  37. Antúnez fue cesado en Liverpool (hiszp.). W: Fútbol.uy [on-line]. futbol.com.uy, 6 listopada 2012. [dostęp 19 września 2018].
  38. El "Tola" Antúnez fue cesado de su cargo (hiszp.). W: JBC de Piriápolis [on-line]. jbcdepiriapolis.com.uy, listopad 2012. [dostęp 19 września 2018].
  39. Julio César Antúnez asumió como entrenador de El Tanque Sisley (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 7 kwietnia 2015. [dostęp 19 września 2018].
  40. Se fue Tola Antúnez: "El fútbol está corrupto cada día más" (hiszp.). W: El Observador [on-line]. elobservador.com.uy, 2 maja 2016. [dostęp 19 września 2018].
  41. El Tanque se fue en un duelo épico (hiszp.). W: El Observador [on-line]. elobservador.com.uy, 22 maja 2016. [dostęp 19 września 2018].
  42. El Tanque: Antúnez al mando (hiszp.). W: Tenfield [on-line]. tenfield.com.uy, 19 lipca 2017. [dostęp 19 września 2018].
  43. a b Julio César Antúnez es el nuevo DT de Rampla Juniors (hiszp.). W: LaRed21 [on-line]. lr21.com.uy, 12 września 2018. [dostęp 19 września 2018].
  44. Tanque Sisley queda fuera del torneo Apertura (hiszp.). W: La Nación [on-line]. lanacion.com.ar, 2 lutego 2018. [dostęp 19 września 2018].
  45. No sigue el "Tola" Antúnez (hiszp.). W: Ovación [on-line]. ovaciondigital.com.uy, 12 listopada 2018. [dostęp 21 listopada 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]