Juliusz Głodek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Juliusz Głodek (ur. 1915, zm. 22 października 2007[1]) – polski geolog.

Był wychowankiem Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w obronie Modlina. Następnie był jeńcem niemieckiego oflagu w Murnau. Był absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych budownictwa wodnego. Był autorem wielu publikacji naukowych[2]. Współautor między innymi takich publikacji jak Z biegiem Wisły: przewodnik geologiczno-krajoznawczy pod redakcja naukową Cyryla Kolago (Wydawnictwa Geologiczne; 1967) czy podręcznik Geologia i wiadomości z nauki o złożach wraz z Z. Kilianem i T. Szczepanikiem (Państwowe Wydawnictwa Szkolnictwa Zawodowego; 1953)[1]. Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego[3].

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Arcach (Górski Karabach), Warszawa: Koło Zainteresowań Kulturą Ormian przy Oddziale Warszawskim Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, 1989.
  • Irak, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982, ISBN 83-01-02598-0.
  • Jeziora zaporowe świata, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, ISBN 83-01-05758-0.
  • Ropa naftowa, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1961.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Głodek, Juliusz (1915-2007) (pol.). Katalog Zbiorów Polskich Bibliotek Naukowych. [dostęp 2018-07-25].
  2. Nekrolog w "Gazecie Wyborczej" z 26 października 2007
  3. Lista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL-1970, Zeszyt 3-4, Kraków 1971
  4. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Głodek. um.warszawa.pl. [dostęp 2018-08-08].