Juliusz Znaniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Juliusz Znaniecki herbu Krzywda[1] (ur. 8 listopada 1908 w Smoleńsku[1], zm. w 1958 w Nowym Jorku[1] lub 1960[2]) – polski poeta i prozaik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 8 listopada 1908 w Smoleńsku w rodzinie Floriana Znanieckiego herbu Krzywda (1882–1958) i Emilii z domu Szwejkowskiej[1][3]. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, gdzie w 1927 zdał maturę[4]. Jako poeta debiutował w okresie międzywojennym. Publikował m.in. w „Gazecie Polskiej", „Kurierze Warszawskim", „Czasie", „Tęczy", „Pionie", „Kinie". Wydał tom wierszy Dwór na bezdrożach (1932). Otrzymał Nagrodę Ministerstwa Spraw Wojskowych w konkursie literackim za nowelę Dziedzictwo w 1936[5]. Więzień niemieckich obozów koncentracyjnych w czasie II WŚ; przed uwięzieniem współpracował z polskim ruchem oporu, prawdopodobnie NSZ; wydawał utwory w podziemnym obiegu; uwieziony po powstaniu warszawskim[6]. Zmarł śmiercią samobójczą[7] w 1960[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Marek Jerzy Minakowski: Juliusz Znaniecki h. Krzywda (pol.). W: Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-04-29. [dostęp 2017-04-29].
  2. a b „Rocznik literacki”, s. 520, 1961. Państwowy Instytut Wydawniczy. 
  3. Krzysztof Woźniakowski: W kręgu jawnego piśmiennictwa literackiego Generalnego Gubernatorstwa (1939-1945). Wydawn. Naukowe WSP, s. 409. ISBN 978-83-86841-93-6.
  4. Absolwenci – Z orlików na orły wyrośli. Stowarzyszenie Absolwentów I LO.[dostęp 2014-11-06]
  5. Krzysztof A. Jeżewski: W blasku legendy. Editions Spotkania, 1988, s. 578.
  6. Stanisław M. Jankowski, Ryszard Kotarba: Literaci a sprawa katyńska, 1945. Wydawn. Towarzystwa Naukowego "Societas Vistulana", 2003, s. 40. ISBN 978-83-88385-20-9.
  7. Józef Garliński: Pamiętnik literacki. Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie. 1978, s. 17.